தாரே சமீன் பர்

தாரே சமீன் பர் – தமிழ் வலைப்பதிவுகளில் இந்தப் படம் குறித்து வந்த build-up தாங்க முடியாமல் நானும் இந்தப் படத்தைப் பார்த்தேன்.

எழுத்துக்களைப் படிக்க, எழுத, புரிந்து கொள்ள இயலா குறைபாட்டுடன் இருக்கிறான் இசான் (Darsheel safari) . ஆனால், அவன் குறைபாட்டைப் புரிந்து கொள்ளாமல், அவன் விளையாட்டுத் தனம் செய்வதாக நினைத்து பெற்றோர், ஆசிரியர் எல்லோரும் திட்டுகின்றனர். அவனைத் திருத்துவதற்காக விடுதியில் கொண்டு போய் சேர்க்கிறார்கள். இந்தப் புதிய பள்ளிக்கு வரும் நிகும்ப் (ஆமிர் கான்) என்ற ஓவிய ஆசிரியர். அவனது குறைபாட்டைப் புரிந்து கொண்டு அவனுக்குப் படிக்கக் கற்றுக் கொள்ள உதவுகிறார். அவனுடைய ஓவியத் திறமையையும் மெருகூட்டிப் போட்டியல் வெல்லச் செய்கிறார். இது தான் கதை.

Bollywood formula கொஞ்சமும் பிசகாமல் நல்ல பாடல்கள், நெகிழ்ச்சியான climax என்று எடுத்திருக்கிறார்கள். இரண்டாம் பாதியில் ஆமிர் கான் வந்த பிறகு தான் படம் விறுவிறுப்படைகிறது. இரண்டாம் பாதியை 2,3 முறை பார்த்தேன். ஆமிர் கான் நடிக்காமல் சாதாரண நடிகர் ஒருவர் நடித்திருந்தால் படம் இந்த அளவு கவனம் பெற்றிருக்குமா என்று கேள்வி எழுகிறது. நிறைய உலகத் திரைபடங்கள் பார்த்த பிறகு, இதை அருமையான திரைப்படம் என்று எல்லாம் பாராட்ட மனது வரவில்லை. ஆனால், பாலிவுட் சூழலுக்கு வரவேற்கக்கூடிய படம் தான். இந்தப் படம் பார்க்கும் வரை Dyslexia குறித்து எனக்குத் தெரியாது. அந்த அளவில் விழிப்புணர்வு பரப்புவதில் படத்துக்கு வெற்றி தான். இது குழந்தைகள் பார்க்க வேண்டிய குழந்தைகள் படம் அல்ல. பெரியவர்களுக்கே இந்தப் படம் கூடுதல் தாக்கத்தை உண்டு பண்ணும்.

சொர்க்கத்தின் குழந்தைகள்

 

நல்ல படம் எடுக்க லட்சம் லட்சமாக பணம் வேண்டுமென்று யார் சொன்னது?? ஒரு ஜோடி ஷூ போதுமென்பது மஜித்தின் வாதம்!

மேலும் படிக்க இங்கு க்ளிக் செய்யவும்.

பில்லா

ரசினி நடித்த பில்லா பார்த்தேனா தெரியாது. நினைவில் இல்லை. போன ஆண்டு வந்த சாருக் கானின் டான் பார்த்திருக்கேன். தமிழ் பில்லா 2007ல், சாருக் கானின் டானில் உள்ள ஐந்தில் ஒரு பங்கு விறுவிறுப்பு, தயாரிப்புத் தரம் கூட இல்லை

கடத்தல்கார அசித்தின் அறிமுகம் சின்னப்புள்ளைத்தனமா இருக்கு. எங்க விசயகாந்த் படம் மாதிரி நகைச்சுவையா இருக்குமோன்னு நினைக்கத் தொடங்கும்போது கடத்தல்கார அசித் செத்துப் போறார். அப்புறம் வேலு வந்த பிறகு பரவாயில்லாம போகுது.

படத்தில் casting படு சொதப்பல். பிரபுவைப் பார்த்தா சிரிப்பு தான் வருது. ரகுமானை எல்லாம் ஒரு villain நடிகரா பார்க்க முடியல. நமிதாவும் நயன்தாராவும் தாராளமாக நடிச்சிருக்காங்க ஆனால், அதில் ஒரு grace இல்லை. ஒரு feelingம் வர மாட்டேங்குது. துணிகளைக் குறைப்பது மட்டுமே கவர்ச்சி இல்லை !!

கல்லூரி – எங்கே என் முத்து?

கல்லூரி திரைப்படம் பார்த்தவர்கள் கோகிலவாணி, காயத்ரி மற்றும் ஹேமலதா பற்றி நினைத்துப் பார்ப்பார்கள். எனக்கு என் நன்பன் முத்துகணேஷ் நினைவுக்கு வந்தான். தாயில்லா பிள்ளை, தோல் பதனிடும் சாலையிலும், நிலத்திலும் உழைத்து மகனை பள்ளிக்கு அனுப்பிய தந்தை, சிறு வயதிலேயே மணம் செயது கொடுக்கப்பட்ட தங்கை, அக்காவாவின் வயதேயுடைய பாசமுள்ள மாற்றான்தாய்.

படத்தில் வரும் முத்து என்ன ஆனானென்று தெரியவில்லை. என் முத்து எட்டாவது படிக்கும்போது வீட்டைவிட்டு ஓடிவிட்டான். அவனை பள்ளிக்கு மீட்டுவர நான் போதுமான அளவு முயற்சிக்கவில்லை என்று இப்போது வருந்துகிறேன்.

ஓ, விமர்சனமா? தமன்னா கபளீகரமாக (Gorgeous?!) இருக்கிறார். புதுமுகங்கள் நிறைவாகச் செய்திருக்கிறார்கள். காட்சிகள், பாத்திரங்களில் யதார்த்தம் மேலிடுகிறது. Shoutcastஇல் நான் ரசிக்கும் ‘ஜுன் ஜுலை’ பாட்டு இப்படத்தில் இருப்பதைத் தெரிந்துகொண்டேன். ‘நீங்க சொல்லுங்க …, ஏன் …’ மாதிரி நகைச்சுவைகளை எப்படி ரசி(சகி)ப்பதென்று தெரியவில்லை. குருநாதரைப் போலவே பாலாஜி சக்திவேலிடமும் சரக்கு குறைவுதான் போலிருக்கிறது. படம்: பார்க்கலாம்.

இந்த வெற்று விமர்சனம் முதலில் இங்கு பதியப்பட்டது. உருப்படியான வேறொரு விமர்சனம் இங்கே.

தஸ் கஹானியான் – பதிற்றுப் பத்து!

ஊடகங்களில் விமர்சனம் எழுதுபவர்களைப் பிடித்து நல்லா நாலு சாத்து சாத்தனும்னு நினைக்கிறேன். தஸ் கஹானியான் (இந்தி – பத்து கதைகள்) என்று அருமையா படம் எடுத்திருக்காங்க. சில அல்லக்கைகள் இதைத் தாறுமாறாக விமர்சித்திருக்கின்றன. காட்டு: ராஜிவ் மசந்த் மற்றும் ஷுப்ரா குப்தா. இவங்களைப் படம் எடுத்து காட்டச் சொல்லனும்.

தஸ் கஹானியான் – அற்புதமான முயற்சி. பிரஞ்சில் வந்த Paris Je taime பற்றி முன்னமே எழுதியிருக்கிறேன். பொதுவா அழுகாச்சி படம் (Melodrama) எடுப்பவர்களால் பத்து நிமிடத்திலெல்லாம் கதை சொல்ல முடியாது. இங்கு ஆறு இயக்குனர்கள், பல நடிகர்கள், பின்னனிக் கலைஞர்கள் சேர்ந்து 10 பத்து நிமிடப் படம் எடுத்திருக்கிறார்கள்.

ஓரம் போ

ஓரம் போ – வித்தியாசமான கதைக்களத்தில் jollyஆ ஒரு படம். ரொம்ப அலுக்காம நேரம் போனது. ஒரு முறை பார்க்கலாம்.

பதேர் பாஞ்சாலி

தமிழ்ப் படங்கள் தவிர்த்து பிற மொழி உலகப் படங்கள் பார்த்து திரைப்பட அறிவை வளர்த்துக் கொள்வது என்ற கொலை வெறியுடன் பார்க்கத் தொடங்கிய முதற்படங்களில் ஒன்று பதேர் பாஞ்சாலி. சத்யஜித் ரேயின் முதற் படம். நான் பார்க்கும் அவருடைய முதற்படமும் இதுவே. கண்டிப்பாக அவருடைய பிற படங்களையும் பார்க்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

1950களில் பராசக்தி போன்ற சமூக மேடை நாடகப் பாணி தமிழ்த் திரைப்படங்களும், ராஜா ராணிக் கதைத் திரைப்படங்களும் இருந்த காலத்தில் இந்தப் படம் வங்காளத்தில் வெளி வந்திருக்கிறது என்ற போது இதன் அருமை புரிகிறது. ஆனாலும், படம் அநியாயத்துக்கு ஆமை வேகம், ஒன்னரை மணி நேரப் படத்தை மூன்று பாகங்களாகப் பிரித்துப் பார்த்து முடிக்க ஒரு வாரம் ஆனது. அப்பு என்ற சிறுவனின் கதையாகக் கூறப்பட்டாலும் இதில் வரும் துர்கா என்று சிறுமி தான் என்னைக் கவர்ந்தாள். பின்னணி இசை ரவிசங்கர் என்று வந்தது. சில இடங்களில் வருடினாலும், அமைதியாக விட்டிருக்கக் கூடிய பல இடங்களில் பின்னணி இசை வந்து கொண்டே இருப்பது நெருடலாக இருந்தது.

வந்துட்டம்ல

தலைப்பைப் பார்த்து குளப்பம் அடையாதீங்க. அதாவது பில்லா திரைப்படத்தில் அஜித் சொல்லும் வசனம் “I’m back”. அதைத்தான் தமிழாக்கி தந்திருக்கின்றோம். சரி இனி விமர்சனப் பக்கத்திற்குச் செல்வோம்.

சென்னைத் திரைப்பட விழா

ஐந்தாவது சென்னைத் திரைப்பட விழா தற்போது நடந்துவருகிறது. சென்னைவாசிகள் கொடுத்து வைத்தவர்கள்! இங்கு திரையிடப்படும் தமிழல்லாத படங்களில் The Lives of others என்னும் ஜெர்மானிய படத்தை மட்டுமே நான் பார்த்திருக்கிறேன். அடூரின் நாலு பெண்கள் பார்க்க ஆர்வம்.

இந்திய திரைப்பட ரசிகர்கள் சங்கம் என்னும் அமைப்பு இந்த திரைப்பட விழாவை நடத்துகிறது. பாராட்டுக்கள். இவர்கள் ஆண்டு முழுவதும் பல நல்ல படங்களை திரையிடுவது தெரிகிறது. கலக்குங்க!

அடுத்த மாதம் சென்னையிலும் குவஹாத்தியிலும் நடக்கவிருக்கும் குறும்பட விழாவிற்கும் எனது வாழ்த்துக்கள்.

இந்தியத் திரைப்பட விழாக்களின் பட்டியல் கீழே. இவை நடக்கும்போது நீங்கள் அந்த ஊரிலிருந்தால் போய்ப் பாருங்களேன்!

ஆத்தா! நான் சிவாஜி பாத்துட்டேன்!

எங்க வீட்டுக்குப் பக்கத்தில இருக்க தியேட்டர். டவுனுக்குள்ள ‘ஆடி அடங்குன’ படங்கள் மட்டும் வரும். தியேட்டரின் பார்ட்னர் கொஞ்சம் தோஸ்து. என்ன அந்தப் பக்கமே வரமாட்டேங்குறீங்க அப்டின்னாரு ஒரு தடவை. சிவாஜி வரட்டும்; வந்துருவோம் அப்டின்னேன். இந்த வாரம் போஸ்டர் பார்த்ததும் வார்த்தை தவறக்கூடாதேன்னு ஒரு நினப்புல தங்கமணியை வேண்டி ஒருவழியா சம்மதிக்க வச்சி வீட்ல இருந்து நாலுபேரா சினிமாவுக்குப் போய் பால்கனி டிக்கெட் வாங்கிட்டு போய் உட்கார்ந்தோம்.

அடுத்த பத்தியை நூத்துக் கணக்கில் காசு கொடுத்து போன மகராசங்களோ, வெள்ளி / டாலர் அப்டின்னு கொட்டிக் குடுத்து படம் பார்த்த பெரிய தனக்காரங்களோ படிக்காதீங்க; படிச்சா அல்சர் வரலாம்.

அம்முவாகிய நான்

அம்முவாகிய நான் .. இன்னொரு நல்ல தமிழ்ப் படம். கொஞ்சம் மெச்சூர்டு ஆடியன்ஸை மனசில வச்சி எடுத்திருக்கார் பத்மா மகன். அப்புறம் என்ன ..? ஒரு ஃபைட்டு கிடையாது; காமெடிக்குன்னு ஒட்டாத தனி ட்ராக் கிடையாது. இந்த மாதிரி தைரியத்துக்கே அவருக்கு வாழ்த்து சொல்லணும். விலைமாதுகளை வச்சி கதை எடுத்தாலும் கதாநாயகியின் வளர்ப்புத் தாயான ரிட்டையர்ட் விலைமாதுவாக வரும் பாத்திரத்தின் மேல் எந்த வித அருவருப்பும் இல்லாமல் தனி மரியாதைதான் வருது. அந்த மாதிரி இடங்களுக்கு வருபவர்களின் sexual perversions-களையும் கூட ஒரு ஸ்கிப்பிங் கயிறு, ஒரு விஸ்கி பாட்டில், ஒரு ஸ்பூன் ஐஸ்க்ரீம் என்பதை வைத்து வேறு விரசமில்லாமல் காண்பித்திருப்பதே பாராட்டுக்குரியது.

கதாநாயகி விளையாட்டாகவே ஒரு சேலஞ்சாகவே கல்யாணத்துக்குச் சம்மதிக்கிறாள். ஆனாலும் அவளின் மனமாற்றங்களை சின்னச் சின்ன விஷயங்களாலேயே காட்டுவது அழகு.

300 திரைவிமர்சனம்

300 திரைப்படத்துக்கான விமர்சனத்தை வாசிக்க முன்னர் ரெயிலரை ஒரு தடவை பாருங்கள். ரெயிலரைப் பார்த்தால் தெரியும் படம் எவ்வளவு அகோரமாகன சண்டைக் காட்சிகள் நிறைந்தது என்பது.

ஒரு நாள் ஸ்பாட்டா வீரர்களின் நகருக்கு வரும் பாரசீகச் செய்தித் தூதுவன் ஸ்பாட்டாவைச் சரணடையுமாறு வேண்டுகின்றான். இதனால் ஆத்திரம் கொள்ளும் ஸ்பாட்டா அரசன் செய்திகொண்டு வந்த தூதுவர்களை கொலை செய்வதுடன் யுத்தத்திற்குத் தயாராகின்றான்.

ஸ்பாட்டாக்கள் என்பவர்கள் பிறவியிலேயே வீரர்கள், யுத்தத்திற்காகப் பயிற்றுவிக்கப்ட்டவர்கள். இரக்கம், மரணம் பற்றியெல்லாம் அக்கறைப்படாதவர்கள். சிறுவயதில் இருந்தே இதற்கான பயிற்சி இவர்களுக்கு வழங்கப்படுகின்றது.

யுத்தத்திற்குச் செல்ல முதல் அரசன் கெட்ட சக்திகளை பிரார்த்தித்து அவர்களின் அனுமதியுடனேயே யுத்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் ஸ்பாட்டாக்களின் பாரம்பரியம். மன்னனால் கூட அதை மீற முடியாது. அவர்களிடம் அரசன் திட்டத்தை விளக்குகின்றான். ஆனாலும் அந்த மத குருமார்கள் ஒராக்கிள் எனும் பெண்ணிடம் கேட்க வேண்டும் என்கின்றனர். ஒராக்கிள் என்ற பெயரில் நகரில் இருக்கும் அழகான பெண்ணை இந்த குருமார்கள் பெற்றுவிடுவர். அவளின் அழகே அவளுக்கு சாபமாகும். இந்த மத குருமார் பாரசீகத்திடம் பணம் வாங்கிக்கொண்டு சண்டைக்குப் போக ஒராக்கிள் அனுமதிக்கவில்லை என்று கூறிவிடுகின்றனர்.

பிளட் ரைன்

பிளர் ரைன் (Blood Rayne) ஆங்கில சினிமாக்காரர்கள் பலகாலம் புளிந்து சக்கைபோட்ட ட்ரக்குல்லாத் திரைப்படமாகும். ஒரு பெண் பாதி மனிதனாகவும் பாதி ட்ரகுல்லாவாககும் இருக்கின்றாள். இவளைச் சுத்தியே கதை நகர்கின்றது.ட்ரகுல்லாத் திரைப்படங்களைப் பார்பபவராயி்ன் இந்தத் திரைப்படத்தை நீங்கள் காணலாம். வன்முறை மற்றும் சில காட்சி அமைப்புகள் சிறுவருக்கு ஏற்றதல்ல! ஆங்கில விக்கியில் இத்திரைப்படத்தின் பக்கம் இங்கே.

கல்லூரி

எந்த உண்மையான சம்பவத்தையும் அடிப்படையாக கொண்டதல்ல இப்படம் என்ற அறிவிப்புடன் தொடங்குகிறது படம். மொத்த படத்திலும் இருக்கிற ஒரே ஒரு பொய் அது மட்டுமே!

மேலும் படிக்க இங்கு க்ளிக் செய்யவும்!

விமர்சகர்: ஆங்கில விக்கியில் கல்லூரி திரைப்படத்தின் பக்கம்.

பருத்திவீரன், முத்தழகன்?

என்னப்பு பாக்கறீங்க? எப்பவோ வந்த படத்தைப் பத்தி இப்ப எழுதறானேன்னு தானே? அட இப்பதானுங்கள நாங்க இதப் பாத்தோம்!

சரி, சரி, அந்த கிராமத்தின் பேச்சுநடை எனக்கு வரப்போவதில்லை! பருத்திவீரன் சிறந்த படைப்பு என்பதில் சந்தேகமில்லை. சாதாரணமாக நல்ல கதை, கருத்து இருந்தும் படத்தை மோசமாக எடுப்பதுதான் இத்தகைய கதையம்சமுள்ள படங்களில் வழக்கம். சேரனின் இயலாமை, தங்கர் பச்சானின் அபத்தக் களஞ்சியங்கள், பார்த்திபனின் நாடகங்கள் என்று நாம் அறிந்ததுதானே! அமீர் இயக்கிய ராம் திரைப்படம்கூட எழெட்டு முடிவுகள் (climax) வைத்து சொதப்பிய படம்தான்.

அவற்றோடு ஒப்பிடும்போது பருத்திவீரன் மிகவும் பாராட்டப்பட வேண்டிய படம். பல நிமிடங்கள் வருகிற திருவிழா தொடக்கக் காட்சியாக வருவது அருமை. எங்கள் ஊருக்கு அருகில் நடக்கும் கிராமத் திருவிழாக்கள் நினைவுக்கு வந்தன! நல்ல நகைச்சுவை, சிறப்பான நடிப்பு, பாத்திரத்துக்கு ஏற்ற நடிகர் தேர்வு, காட்சியமைப்பு என்று படம் எடுத்தவிதத்தில் கலக்கியிருக்கிறார்கள்.

ஃபிளை பாய்ஸ்

ஃபிளை பாய்ஸ் என்கிற திரைப்படம், முதலாம் உலக யுத்தக் காலத்துக்கு எங்களை அழைத்துச் செல்கின்றது.

பிரான்சை நாசிப்படை மெல்ல மெல்ல ஆக்கிரமிக்கின்றது. இதே வேளை அதைத் தடுக்க ஒரு பிரான்சு விமானப்படை, அந்த விமானப்படைப்பிரிவில் பணியாற்ற அமெரிக்க வீரர்கள் சிலர் தம் சொந்த விருப்பில் செல்கின்றனர்.

பிரமாண்டத்திற்காக இந்தத்திரைப்படத்தைப் பார்க்கலாம். காதல், யுத்தம், பரபரப்பு என்று அனைத்தும் உள்ளது.

Catch me if you can, Munich, Schindler’s List

மூன்று படங்களையும் ஒன்றை அடுத்து ஒன்று பார்த்தேன்.

மூன்றையும் இயக்கியது ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பர்க்.

மூன்றுமே உண்மைக் கதைகள்.

schindler’s list, catch me if u can, மியூனிக் என்ற வரிசையில் பிடித்து இருந்தது.

schindler’s list – நாசிகள் யூதர்களைப் படுகொலை செய்த கதையைப் படம் பிடிக்கிறது. 1993ல் வெளிவந்த கருப்பு வெள்ளைப் படம். வண்ணத்தில் எடுத்திருந்தால் இவ்வளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருக்குமா என்று யோசிக்க வைக்கிறது. கருப்பு வெள்ளைப் படத்தில் ஒரு சில இடங்களில் வண்ணங்களைப் பயன்படுத்தும் இடம் நெகிழ்ச்சி. பதைபதைக்கவும் கடைசிக் கட்டத்தில் அழவைக்கவும் செய்கிறது. கண்டிப்பாகப் பார்க்க வேண்டிய படம்.

catch me if u can – செம ஜாலியாகப் பார்க்கலாம்.

மியூனிக் – இந்த ஊரில் சில மாதங்கள் இருந்த ஆர்வத்தில் பார்த்தேன். மியூனிக் விளையாட்டரங்கு தவிர வேறு ஒன்றும் காணவில்லை. அவ்வளவாகப் பாதிக்காத படம். பார்க்காமல் விட்டாலும் இழப்பில்லை.

தி டிப்பார்டட்

டூம், போக்கிரி போன்ற சாதாரண இந்திய பொலீஸ், திருடன் திரைப்படங்களைப் பார்த்து புளித்துப் போனவர்கள் மாற்றாக இந்தத் திரைப்படம் த டிப்பார்ட்டட் ஐப் பார்க்கலாம். நான்கு ஒஸ்கார் விருதுகளைத் தட்டிய திரைப்படம் என்பதால் சுவாரசியத்துக்கு குறைவிருக்கும் என்று சந்தேகப் படத்தேவையில்லை. ஆஸ்காரிற்கு அப்பால் சுமார் 40 விருதுகளை இந்தத் திரைப்படம் அள்ளியுள்ளது.

உண்மையில் இந்தத் திரைப்படம் ஒரு ஹாங் ஹாங் திரைப்படத்தின் (WuJianDao – Internal Affair) மீளாக்கமாகும். ஆயினும் அத் திரைப்படத்தை விட இது சிறப்பாக இயக்கப்பட்டுள்ளதாக ஹாலிவூட் வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

திரைப்படத்தின் நாயகன் நான் அறிமுகப் படுத்தத் தேவையில்லாதவர். அவர்தான் டைட்டானிக் நாயகன் லியனார்டோ டிக்காப்பிரியோ. படிப் படியாக உயர்ந்து நடிப்பில் தடம் பதித்து வருகின்றார் டிக்காப்பிரியோ.