திரை விமர்சனம்

நவம்பர் 25, 2008

போன் பூத் – விறு விறுப்பிற்கு குறைவில்லை

Filed under: ஆங்கிலத் திரைப்படம் — Nilofer Anbarasu @ 4:00 முப
Tags: ,
இப்படி ஒரு திரில்லர் படம் பார்த்து ரொம்ப நாள் ஆச்சு. ஒரு பாடலுக்கு சுவிஸ், சண்டைக்கு மலேசியா என்று பயணம் போகும் நம்மூர் இயக்குனர்கள் கண்டிப்பாய் பார்க்கவேண்டிய படம். படத்தின் முதல் 5 நிமிட காட்சி தவிர மற்ற அனைத்தும் ஒரு தெரு மற்றும் அந்த தெருவில் உள்ள போன் பூத்தை சுற்றியே படமாக்கப்பட்டிருக்கும். கதை வலுவாக இருந்தால் எதுவும் சாத்தியம் என்பதற்கு இந்தப்படம் ஒரு சிறந்த உதாரணம். படத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்து கடைசி வரை பரபரப்பிற்கு சிறிதும் பஞ்சம் இருக்காது.
Stu Shepard போன் பூத்திலிருந்து தன் காதலிக்கு போன் செய்து பேசிவிட்டு வெளிய வரும் பொது, அந்த பப்ளிக் போனில் ரிங் வரும், Stu அந்த ரிசிவரைரை எடுத்து யார் என்று கேட்க, மறுமுனையில், இந்த ரிசிவரை நீ கிழே வைக்கக்கூடாது மீறி வைத்தால் உன்னை கொன்று விடுவேன் என்று ஒரு குரல் மிரட்டும். டப்பிங் கொடுத்த இந்த குரலுக்கு சொந்தக்காரரை நிச்சயம் பாராட்டியாக வேண்டும், காரணம் அப்படி ஒரு உருட்டல் மிரட்டலான குரல். முதலில் Stu அலட்சியப்படுத்தினாலும் போகப்போக சற்றே சுதாரித்துக்கொள்வார். Laser pointing gun வைத்துக்கொண்டு Stuவை அவன் குறிபார்த்துக்கொண்டே போனில் மிரட்டுவது, எதுவும் செய்ய இயலாமல் Stu தடுமாறுவது, சுற்றிலும் போலீஸ் பொதுமக்கள், டி.வி ரிப்போட்டர் என ஏதோ N.D.T.Vயில் ஒரு பரபரப்பான சம்பவத்தை லைவ் டெலிகாஸ்ட் செய்வதை பார்ப்பதுபோல் இருக்கும்.க்ளைமாக்ஸ் மட்டும் விறுவிறுப்பாக பார்த்து பழக்கப்பட்ட நமக்கு, இந்த படம் முழுவதும் அப்படி இருந்தது ரொம்பவே ரசிக்க வைத்தது. ஹாலிவூட் நடிகர்களின் நடிப்பில் எனக்கு அவ்வளவாக நல்ல அபிப்பிராயம் இருந்ததில்லை. ஆனால், சமீபகாலமாக நான் பார்த்த சில படங்கள் அந்த நினைப்பை சுக்கு நூறாக உடைத்திருக்கிறது. இந்த மன மாற்றத்திற்கு நான் தொடர்ந்து பார்த்த Morgan Freeman, Brad Pitt, DiCaprio, Colin Farrell, Denzel Washington, Tom Hanks போன்றவர்களுடைய படங்கள் தான் காரணமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். யாரேனும் ஒரு நல்ல விறு விறுப்பான படம் பார்க்கவேண்டும் என்று சொன்னால் தாராளமாக இந்த படத்தை பரிந்துரைக்கலாம்.

—-
Nilofer Anbarasu
http://kick-off.blogspot.com

நவம்பர் 11, 2008

American Gangster

1969ல் ஆரம்பிக்கிறது கதை. கிட்டத்தட்ட ஆட்டோ பயோக்ரபி மாதிரி ஒரு இளைஞனுடைய கதையை ரியலிஸ்டிக்காக காண்பித்திருக்கிறார்கள். போதைப் பொருள் கடத்துவது ஒன்றும் சினிமாவுக்கு புதிதல்ல என்றாலும், இங்கே கடத்துபவனுடைய எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் காட்டப்பட்டுள்ளது தான் சிறப்பு. Frank Lucas, 23 வயதுடைய இளைஞன், தரமான ஹெராயின் எங்கே கிடைக்கிறது என்று கண்டறிந்து தானே நேராக அங்கே சென்று அதை வாங்கி அமெரிக்காவில் உள்ள நியூஜெர்சி வீதிகளில் மிகக் குறைந்த விலைக்கு விற்கிறார். வியட்நாமில் ஹெராயின் பயிறிடும் இடத்தில் Frankக்கும் ஹெராயின் விற்பவருக்கும் இடையே நடக்கும் பேச்சு, போதைப்பொருள் வாங்குபவனும் விற்ப்பவனும் எப்படி எதிராளி சரியான நபர்தான என்று எடைபோடுகிறார்கள் என்பதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம். வியாபாரி, Frank உடைய பாஸ்போர்ட்ஐ வாங்கி பார்த்து விட்டு பேச்சை ஆரம்பிப்பார்….

Heroin Dealer: How did you get in to states?
Frank: You no need to worry about that..
HD: Whom do you work for there?
Frank: You no need to worry about that..
HD: Who you really?
Frank: Frank Lucas, as represent in passport
HD: I mean whom you represent?
Frank: Me
HD: you think you are going to take 100 kilos of heroin to US and you don’t work for anyone and someone is going to allow that
Frank: thats right

இப்படிப் போகும் உரையாடல்…..
வியட்நாமிற்கும்மெரிக்கவிற்கும் இடையே நடந்துள்ள போரை கதையின் முக்கிய களமாக பயன்படுத்திஉள்ளனர். அங்கிருந்து வாங்கிய ஹெராயின் பவுடர்களை, போரில் உயிரிழந்த அமெரிக்க ராணுவ வீரர்களின் சடலங்களை ஏற்ற வரும் விமானத்தின் மூலம் யாருக்கும் சந்தேகம் வராத முறையில் கடத்தி, அமெரிக்கா வந்தடைந்தவுடன், விமான நிலையத்தில் கழிவுகளை அகற்ற வரும் container மூலம் அதை தன்னுடைய இருப்பிடத்திற்கு கொண்டுவருவார். பின்னர் பவுடர்களை சின்ன சின்ன பாக்கெட்டில் போட்டு Blue Magic என்று பெயரிட்டு சந்தைபடுத்தப்படும். தனி ஒரு நபராக எல்லா வேலைகளையும் செய்வதால் போலீசில் இவருடைய புகைப்படம் கூட இருக்காது. இந்த ஹெராயின் எங்கிருந்து வருகிறது யார் விற்கிறார்கள் என்று கண்டறியும் பொறுப்பு டிடெக்டிவ் Richie Robertயிடம் வருகிறது. 50க்கும் மேலான போதைப்பொருள் விற்ப்பவர்களின் புகைப்படங்களை வைத்து விசாரணையை தொடங்கும் Richie, பின்னர் இந்த படத்தில் இல்லாத யாரோ ஒருவன் தான் இதற்க்கு பின் புலமாக இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறான் என்று சந்தேகக்கண்கொண்டு கடைசியாக Frank கண்டுபிடிப்பார். Frank உடைய காதலி, குடும்பம் மற்றும் Richie Robert உடைய மனைவி குழந்தை என்று கதை அவ்வப்போது அவர்களையும் சுற்றுவதால் ஏதோ படம் பார்க்கிறோம் என்கின்ற உணர்வையும் மீறி நம்மை சுற்றி நடக்கின்ற ஒரு சம்பவத்தை கவனிப்பது போல தோன்றுகிறது.

—-
Nilofer Anbarasu
http://kick-off.blogspot.com

நவம்பர் 2, 2008

ராமன் தேடிய சீதை – சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்

நண்பா நண்பா நீ கொஞ்சம் கேளடா
நாமும் ஜெயிப்போம் என நம்பி வாழடா
உனை நீயே தாழ்வாய் பார்க்காதே
அட நீ உன்னிடம் தோற்காதே
எதுவும் முடியும் என்று நினை
நீ எழுந்து நடக்கும் ஏவுகணை

மேலே உள்ள பாடலின் கருத்தே படத்தின் கதை. வாழ்க்கையில் அடுத்தடுத்து நடக்கும் சோகங்களால் நிலைகுலைந்து போய் இருக்கும் ஒருவன் அதை எப்படி எதிர்கொள்கிறான் என்பதை தரமான முறையில் சொல்லி இருக்கும் படம். நெடுமாறன், தமிழிசை, கயல்விழி, செந்தாமரை என முக்கிய கதாபாத்திரங்களின் தூய தமிழ் பெயர்களே ஏதோ ஒரு புதுமையான படம் பார்க்கின்றோம் என்கின்ற உணர்வை தூண்டிவிடுகின்றன. சிறு வயதில் மன அழுத்தம் ஏற்ப்பட்டு சில மாதங்கள் மன நல மருத்துவமனையில் இருக்கிறார் சேரன். திருமணத்திற்காக பெண் பார்க்கப் போகின்ற இடத்தில், பெண்ணிடம் இதை பற்றி முன்பே சொல்ல, அதனால் அச்சப்படும் பெண்கள் இவரை ஏற்க்க மறுக்கின்றனர். திருமணத்திற்கு முன்பு சராசரி பெண்களின் மனநிலமையையும், பல பெண்களால் வெறுக்கப்பட்ட ஒரு கண்ணியமான ஆணின் மனநிலையையும் மாறி மாறி காட்டி உணர்ச்சிகளின் போராட்டமாகவே தொடங்குகிறது படம்.

“வெற்றிபெறுவோம் நிகழ்ச்சியில் காலை வணக்கத்துடன் தோழன் நெடுமாறன். வணக்கம் நண்பர்களே. உங்கள் கைகள் பணியை செய்யட்டும் செவிகள் நிகழ்ச்சியை கேட்கட்டும். இந்த நொடியும் நாளும் வாழ்வில் திரும்ப வராது. ஆகவே செய்வதை மிக சரியாக செய்து விடுங்கள். வெற்றி உங்கள் வீட்டுக் கதவை தட்டி நிற்கும்”

என்று சொல்லும் ரேடியோ ஜாக்கியாக பசுபதி. நெடுமாறான் என்கின்ற தமிழ் பெயருக்கு ஏற்றாற்போல் சுத்தமான தமிழ் உச்சரிப்புடன் கலக்குகிறார். கண்பார்வையற்ற பசுபதிக்கும் கஜாலாவுக்கும் இடையே வரும் காதல் ஆரவாரமான பாடல்களுக்கு நடுவே வரும் ஒரு அழகிய ரிங்டோன்.

சேரனின் வாழ்க்கையில் விமலா ராமன், ரம்யா, நவ்யா நாயர், கிருத்திகா என ஒவ்வொரு பெண் வரும்போதும் இவரைத்தான் கை பிடிக்கப் போகிறார் என்று எண்ண, அது வெறும் கை குலுக்கும் நட்பாகவே முடிந்துபோவது எதிர்பாராத திருப்பம். திருடனாக வரும் நிதின் சத்யா தன் பங்கிற்கு சேரன் பார்க்கும் மூன்றாவது பெண்ணை (கிருத்திகா) தட்டிக்கொண்டு செல்கிறார். அனைவரின் இயல்பான நடிப்புக்கிடையில் நிதின் சத்யாவின் நடிப்பு மட்டும் ஏனோ மிகவும் artificialஆகா தெரிகிறது. டயலாக் டெலிரியில் timing sense மிஸ் ஆவதால் அதிகம் சிரித்திருக்க வேண்டிய காட்சிகள் கூட சப்பென முடிந்துவிடுகிறது (உ.ம்: ஓட்டபந்தயத்தில் வென்றவுடன் பேட்டி எடுக்கும் காட்சி) .

சப்-இன்ஸ்பெக்டராக வேலை பார்க்கும் நவ்யா நாயரை பெண் பார்க்க போய், லத்தி சார்ர்ஜ்ல் மாட்டி சேரன் அடி வாங்கும் காட்சி செம்ம சூப்பர். அங்கங்கே ஆட்டோகிராப்ஐ நினைவுபடுத்தினாலும் படம் பார்த்து முடித்தவுடன் ஒரு புதிய படத்தை பார்த்த உணர்வே ஏற்படுகின்றது. யதார்த்த நாயகனாக சேரன் என்னதான் அழுது புரண்டாலும் தன்னம்பிக்கை நாயகனாக வரும் பசுபதியே வசீகரிக்கிறார். அனைவரையும் நல்லவர்களாக காண்பித்து, சிலர் செய்யும் தவறைக் கூட, “சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்” என்ற போக்கில் மன்னித்து பிறருக்கு உறுத்தாத ஒரு வாழ்வை படைத்துககாட்டி இருக்கும் அறிமுக இயக்குனர் பாராட்டுக்குரியவரே.

—-
Nilofer Anbarasu
http://kick-off.blogspot.com

Create a free website or blog at WordPress.com.