திரை விமர்சனம்

ஏப்ரல் 4, 2009

Redbelt (2008): வாழ்க்கையில் ரெட்பெல்ட் பெறுவது எப்படி?

வழமையான தமிழ்படங்களிலிருந்து, வரிக்கு வரி வேறுபடுவதான ஒரு படம் பார்க்க வேண்டுமோ? இந்தப் படத்தைப் பாருங்கள். படத்தின் கதையைப் பற்றி விலாவாரியாக இங்கு சொல்வது சரியில்லை. படம் மைக் (Chiwetel Ejiofor) என்ற, ஜி-யுட்ஸு என அழைக்கப்படும் தற்பாதுகாப்பு கலையக் கற்றுக்கொடுக்கும் ஆசிரியர் ஒருவரின் வாழ்க்கைப் பற்றிச் சொல்கின்றது. வாழ்க்கையில் நேர்மையையும், கண்ணியத்தையும் நூறுவீதம் கடைப்பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நல்ல மனிதர் மைக். நேர்மை சோறு போடுவதில்லை என்பதால், அவரது பயிற்சி மையமும், தனிப்பட்ட பொருளாதாரமும் வறுமைக் கோட்டைத் தட்டி நிற்கின்றது. இவரது திறமையை பாவித்து சண்டைப் போட்டிகளில் பங்குபெற்றால் நிறையப் பணம் உழைக்கலாம். என்றாலும், போட்டிகளில் பணத்திற்காக போட்டியிடுவது கலையை இழிவுபடுத்துவது போலாகும் என்ற இவரது கோட்பாடினால், அதற்கு இவர் தயாரில்லை. இன்னொரு பக்கத்தில், இவர் போட்டிகளில் பங்குபற்றினால் அதிக ரசிகர்கள் கவரப்படுவார்கள், அதனால் அந்தப் போட்டிகளில் இருந்து கிடைக்கும் வருமானம் உயரும் என்பதான நிலமை அந்தப் போட்டிகளை நடத்துபவர்களிற்கு. எனவே, மைக்கை சதி செய்து, போட்டிகளில் பங்குபற்றும்படியான நிலைமைக்கு தள்ளுவதற்கு திட்டம் தீட்டுகின்றார்கள். அந்த சதிவலைகளையும் அதிலிருந்து மைக் மீள்கின்றாரா என்பதையும் படம் காட்டுகின்றது.

நல்லவன் ஒருவனின் வாழ்வை சதிகாரர்கள் கெடுப்பது பல தமிழ்ப் படங்களில் பார்த்ததுதான். என்றாலும், இந்தப் படத்தில் அந்த சதியாளர்கள் பின்னும் வலைகளைப் பார்க்க சும்மா வயிறு பற்றி எரிகின்றது பாருங்கோ, அப்படியான ஒரு உணர்வை எந்த ஒரு தமிழ்ப் படமும் எனக்குத் தந்ததில்லை! அதிலும் முக்கியம், மைக்கின் நல்ல குணத்தையே அவரின் பகைவனாக அவன்கள் மாற்றுவது. என்றாலும், படம் தமிழ்ப் படங்களிலிருந்து உண்மையாக வேறு படுவது, சதிகாரர்களின் வலைக்குள் விழுந்தபின் மைக்கின் நடவடிக்கைகள். எங்களது படங்களில் என்றாலோ, “பொறுத்தது போதும் பொங்கி எழு” என்று சொல்லிவிட்டு, எதிரிகளை துவம்சம் பண்ணுவார் கதாநாயகன். ம்ம்ம்… சரியாக அப்படி இல்லை இங்கே. இலகுவாக ஆக்ஸன் படமாக மாறியிருக்கக் கூடிய படம். மிகவும் கடினப் பட்டு அதை இழுத்து நிறுத்தியிருக்கின்றார்கள். படத்தில் பல விடயங்கள், பார்த்து முடித்த பின்னரும் கேள்வியாக இருக்கும். பெரும்பாலான பார்வையாளரிற்கு அது மனத்திருப்தியைத் தராது என்றாலும், என்னைப் பொறுத்தவரை அது ஒரு கவிதை போல இருக்கின்றது. கவிதைகளின் கருத்தை ஆட்களிற்கு ஆட்கள் வெவ்வேறாக அர்த்தம் செய்து கொள்வது போல, இந்தப் படத்தின் சில விடயங்கள் பார்வையாளரின் தீர்ப்புக்கே விடப்பட்டுள்ளன. Chwetel’ன் நடிப்பு அபாரம். யோகி போன்ற ஒரு பாத்திரத்தில், உணர்ச்சிகளை கொட்டாமல் கொட்டி நடித்திருக்கின்றார். ஒரு தடம் பார்த்துவிட்டு உங்கள் அபிப்பிராயத்தைச் சொல்லுங்கள்.

“Redbelt” IMDB இணைப்பு

ஏப்ரல் 3, 2009

The Secret Life of Bees (2008): தேன் கூடுபோல குடும்பத்தைக் கட்டலாமே…

Obama ஜனாதிபதியாக பதவியேற்றிருக்கும் இந்தக் காலத்தில், இந்தப் படத்தைப் பார்க்கும்போது, “வாவ்! அமெரிக்கா ஒரு நாற்பத்து ஐந்து ஆண்டுகளில் எவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கின்றது!” என்று வியப்படைவதைத் தவிர்க்கமுடியவில்லை. இப்படத்தின் கதை பெரும்பாலும் அன்பைத்தேடியலையும் ஒரு சிறுமியை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், 1960களில் கறுப்பர்களிற்கான அடக்குமுறை அமெரிக்க மண்ணில் வேரோடி இருந்ததையும் இந்தப்படம் அழகாகவும், அவலமாகவும் காட்டுகின்றது.

நாலுவயதில் தற்செயலாக தாயைக் கொலைசெய்தவள் லில்லி (Dakota Fanning) (வாவ்!!) அந்தச் சம்பவம் பற்றிய சரியான ஞாபகம் இல்லாமல் தொடர்ச்சியான குற்ற மனப்பாங்குடன் வளர்கின்றாள். அதுபற்றி கொஞ்சமும் கவலைப் படாத கொடுமைக்கார அப்பா. லில்லிக்கு ஒரே துணை, லில்லி வீட்டு தோடம்பழ பண்ணையில் வேலை செய்யும் ஒரு கறுப்பினப் பெண் ரொசலின் (Jennifer Hudson.) 1964’ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க கறுப்பினத்தவரின் சரித்திரத்தில் ஒரு முக்கியமான ஆண்டு — இந்த ஆண்டில்தான் கறுப்பர்களுக்கு சம உரிமை வழங்கும் சட்டமொன்று இயற்றப்பட்டது. இந்த சட்டத்தினால் மகிழ்வும் உத்வேகமும் கொள்ளும் ரொசலின் நகரத்தினுள் செல்லும்போது அங்கிருக்கும் சில இனத்துவேசக்காரர்களோடு சச்சரவுக்குள்ளாகின்றாள். சட்டம் பராளுமன்றத்தோடு நின்றுவிட, வெள்ளையர்களால் வெறித்தனமாக தாக்கப் பட்டு வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப் பட்டாலும், குற்றவாளியாகக் காவல்துறையினரால் காணப் படுகின்றாள் ரொசலின்! இதே வேளையில், 14 வயதை அடையும் லில்லி, தகப்பனோடு ரொசலினைப் பற்றி, தனது தாயைப் பற்றி என்று ஒரு பெரிய வாக்குவாததில் இறங்குகின்றாள். வாக்குவாதம் மிகுந்த வெறுப்பில் முடிய, வீட்டை விட்டு சொல்லாமல் கொள்ளாமல் வெளியேறுகின்றாள் லில்லி. வீட்டை விட்டு ஓடும் வழியில், ரொசலினையும் வைத்தியசாலையிலிருந்து களவாக விடுவித்துசெல்கின்றாள். ஓடுகாலியான லில்லிக்கும், ‘குற்றவாளியான’ ரொசலினிற்கும் போக்கிடமில்லாது போக, லில்லியின் தாயாரின் பழைய பெட்டியொன்றில் இருந்து கண்டெடுக்கப்பட்ட புனித மேரியின் படமொன்றின் பின்னால் இருக்கும் நகரொன்றின் பெயரை இலக்காகக் கொண்டு தமது பயணத்தை தொடங்குகின்றனர். அந்த நகரத்தை வந்து அடையும் இருவரும், அங்கே தேன் வியாபாரம் செய்து கொண்டு, ஓரளவு பணக்காரர்களாக இருக்கும் கறுப்பின போட்ரைட் (Boatwright) சகோதரிகளைச் சந்தித்து அவர்களிடம் அடைக்கலம் புகுகின்றனர். இங்கே இவர்கள் எவ்வாறு அன்பையும் அமைதியையும் பெறுகின்றனர் என்பது கதை.

ஒரு நாவலிலிருந்து திரைக்குவந்த படமாதலால், கதையின் ஆழம் படத்தில் தெரிகின்றது. படம் சாந்தியுடன் முடிவடைகின்றது என்றாலும், லில்லி படும் மனவேதனைகளையும், கறுப்பர்களிற்கு எதிரான கொடுமைகளையும் காட்டும்போதில் படம் மனம் மனதைக் குடைகின்றது. அதற்குத் தோதாக படத்தின் நடிகைகள் குழுவும்: Dakota Fanning, Jennifer Hudson, மற்றும் மூத்த போட்ரைட் சகோதரியாக வரும் Queen Latifah மூவரும் தமது வழமையான நடித்திறனை காட்டியிருக்கின்றனர். மற்ற போட்ரைட் சகோதரிகளாக வரும் Alicia Keys, Sophie Okonedo கூட இந்தப் படத்தில் அபாரமான நடிப்பை வழங்கியிருக்கின்றனர். நல்லதொரு கதைக்கு, சிறந்த நடிகர்கள் பட்டாளமும் கிடைத்துவிட படம் இலகுவாக ‘நல்ல படம்’ என்ற வகைக்குள் சென்று விடுகின்றது. சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் பாருங்கள்.

“The Secret Life of Bees” IMDB இணைப்பு

ஏப்ரல் 2, 2009

The Spirit (2008): படத்தில் உயிரோட்டமே இல்லை

காமிக்ஸ் புத்தகங்களை வெள்ளித்திரைக்கு கொண்டுவருவது அண்மையில் வாடிக்கையாகிவிட்டது. அதில் இதுவும் ஒன்று. “Sin City”, “300” போன்ற வித்தியாசமான வெற்றிப்படங்களைத் (அவைகளும் காமிக்ஸ் புத்தகங்களிலிருந்து திரைக்கு வந்தவைதான்) தந்த இயக்குணர் Frank Miller‘இன் இன்னொரு படைப்பு இது. Sin City எடுக்கப் பட்ட அதே விதத்தில் இந்தப் படத்தையும் எடுத்திருக்கின்றனர். ஆனால், தனியே திரைபட வடிவமைப்பு மட்டும்தான் Sin City போன்று, அதைத்தவிர மற்ற எல்லாவற்றிலும் கோட்டை விட்டுவிட்டார்கள்.

காவல்துறை அதிகாரி Denny (Gabriel Macht), கடமையின் போது சுட்டுக்கொல்லப் படுகின்றார். வீரமரியாதையுடன் ஆளைப்புதைத்து விட்டு வந்தால், இரவோடு இரவாக உயிர்பெற்று புதை குழியிலிருந்து எழும்பி வருகின்றார். உயிர் பெற்று வருவது மட்டுமில்லை, இலகுவாக காயங்களிலிருந்தும், வலியிலிருந்தும் குணமடையும் உடலையும் பெற்றிருக்கின்றார். இதன் பின், தனது பழைய வாழ்விற்கு திரும்பச் செல்லாது, “The Spirit” என்னும் பெயரோடு சட்டத்தைக்காக்கும் முகமூடி அணிந்த வீரனாக உருவாகின்றார். இவரிற்கு எதிராக இவரைப் போன்றே உடல்வாகு கொண்ட “The Octopus” (Samuel L. Jackson) என்னும் வில்லன். முற்றுமுழுதாக சாகாவரம் பெற்று, கடவுளாக வரவேண்டும் என்பது Octopus’இன் கனா. அதற்கு, சரித்திரத்திற்கு முற்பட்ட காலத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட Hercules’இன் இரத்தத்தை தேடி அலைகின்றார் Octopus. இதற்கு இடையில், Denny’இன் பழைய காதல், புதுக்காதல், இடைக்காதல் என்று மணத்திற்கு வரிசையாய் பெண்குழாம். அவ்வளவு இருந்தும் பார்ப்பவர்களிற்கு இடையில் தூக்கம் வந்து விடுகின்றது!

படம் வருவதற்கு முன்பு எக்கச்சக்கமான எதிர்பார்ப்பு. திரைக்கு வந்தபின் சப்பென்று போய்விட்டது. ஹாலிவூட்டின் பெருந்தோல்விகளில் இதுவும் ஒன்று. படத்தின் பரபரப்புக்கு ஒரு காரணம், அதில் இருக்கும் நடிகைகள் பட்டாளம்: Sarah Paulson, Eva Mendis, Scarlett Johansson, Stana Katic, Paz Vega, Jaime King என்று வரிசையாக பல கவர்ச்சிகரமான நடிகைகள். கடைசியில் பார்த்தால், படத்தில் எவருமே பெரிதாக கவர்ச்சிகரமாகத் தெரியவில்லை (அப்படியான ஒரு ஓளிவடிவம்.) படத்தி்ன் கதை சிறுபிள்ளைத்தனமானது, ஆனால் படம் சிறுவர்களிற்கு உகந்தது அல்ல. இடைக்கிடை நகைச்சுவை போல ஏதோ ஒன்றை முயல்கின்றார்கள். பார்ப்பவர்களிற்கு அங்கே சிரிக்கவேண்டுமோ, இல்லையோ என்று ஒரே தடுமாற்றம். கதையும், கதைவசனமும் அப்பிடியென்றால், நடிப்பைப் பற்றிக் கேட்கத்தேவையில்லை. Sarah Paulson’ற்குத்தான் அங்கே நடிப்பத்ற்கு சிறியதொரு வாய்ப்பு. Samuel L. Jackson’ஐப் போட்டு நாறடித்திருக்கின்றார்கள்.

பார்ப்பதற்கு அந்த நடிகைகளைத்தவிர படத்தில் ஒன்றுமே இல்லை. அந்த நடிகைகளைக்கூட, தனித்தனியே, அவர்களின் வேறு படங்களில் பார்ப்பது நல்லது. இதில் நேரத்தை வீணடிக்க வேண்டாம்.

“The Spirit” IMDB இணைப்பு

ஏப்ரல் 1, 2009

RockNRolla (2008): லண்டன் தாதாக்களின் ஆடு புலி ஆட்டம்.

முழங்கால் அளவுக்கு தண்ணி இருக்கும் குட்டைக்குள்ள எருமை மாட்டை விட்டு குழப்பின மாதிரி ஒரு கதை. அந்தளவு குழப்பத்தையும் ஒரு ரசனையோடு எடுத்திருக்கிறாங்கள் பாருங்கோ, அதுதான் அருமை! எழுத்தாளர், இயக்குணர் Guy Ritchie‘இன் முன்னைய படங்களைப் பார்த்திருந்தீர்களென்றால் உங்களிற்கு விளங்கும். பாதாள உலகு (underworld) தாதாக்களை மையமாக வைத்த படம்தான். படத்தில நல்ல மனுசன் எண்டு ஒருத்தரும் இல்லை.

லென்னி எண்டு பெரியதாதா. லண்டனில் எந்த காணி, நிலம் சம்பந்தமான கள்ள வியாபாரம் என்றாலும் இவரின் கைக்குள்ளால்தான் போகவேணும். சின்னதா வியாபாரம் தொடங்க இவரிட்ட காணிவாங்கி மாட்டுப்பட்ட சின்னதொரு திருட்டுக் கும்பல் “the wild bunch”. லென்னியின்ற குழியுக்குள்ள மாட்டுப்பட்ட இவையள் இப்ப லென்னிக்கு கொஞ்ச மில்லியன் பவுண்ட்ஸ் கடன்! இதுக்குள்ள ரக்ஷ்யாவில இருந்து வருகைதருகின்றார் ரக்ஷ்யா-தாதா யூரி. லண்டனில வியாபாரத்தை பரப்புவதற்கு காணி, நிலம் வாங்க லென்னியின் உதவியை நாடுகின்றார் யூரி. சட்ட திட்டங்களையெல்லாம் சரிபடுத்தி யூரியின் முதலீட்டுக்கு வழிபண்ண சுளையா ஏழு மில்லியன் பவுண்ட்ஸ் கேட்கிறார் லென்னி. அதுக்குச் சம்மதிச்சது மட்டுமில்லாம “இந்தா, என்ர ராசியான ஓவியம் இது, இதையும் கொஞ்ச நாள் வைச்சிரு” எண்டு அதை லென்னியிடம் குடுத்து அனுப்புகிறார் யூரி. இப்ப ஏழு மில்லியன் காசு திரட்ட வேண்டிய தேவை யூரிக்கு. தன்ரை கணக்காளர் ஸ்டெல்லாவுக்கு அழைப்பு எடுத்து, காசுக்கு வழி பார் என்கிறார் யூரி. காசுக்கு வழி பார்த்த கையோடு, தன்ரை பங்குக்கு தானும் கொஞ்சம் விளையாட நினைக்கின்றார் ஸ்டெல்லா. யூரியின் ஆட்களை காசை எடுத்து வா எண்டு அனுப்பி விட்டு, உள்ளூர் கொள்ளைக்க்கூட்டம் ஒண்டை வைத்து அந்தக் காசை வழிப்பறி பண்ணுகின்றார். அட, அந்த உள்ளூர் கொள்ளைக்கூட்டம் ஆரெண்டு பார்த்தால் லென்னியிடன் ஏமாந்த “the wild bunch”தான்! இதுக்குள்ள லென்னியின் அலுவலகத்திலிருந்த யூரியின் ஓவியம் திடீரென தலைமறைவு! களவெடுத்தது ஆராக இருக்கலாம் எண்டு ஆராய்ந்து பார்த்தால், செத்துவிட்டேன் எண்டு புரளியைக் கிளப்பிவிட்டு தலை மறைவாகிப்போன லென்னியின் தத்துபிள்ளை, முன்னாள் பாடகன், போதைப்பொருள் அடிமை ஜொன்னி. லண்டனின் எங்கயோ ஒரு பொந்துக்குள்ள ஒளிந்து இருக்கும் ஜொன்னியைத்தேடி லென்னி இங்க அலைய, ஏழு மில்லியனை வழிப்பறி கொடுத்த யூரி, தனது ராசியான ஓவியம் கைமாறியதே அதற்கு காரணம் எண்டு தீர்மானிக்கின்றார். இப்ப ஓவியத்தை திருப்பித்தா எண்டு யூரி கேட்க, அது துலைஞ்சு போச்சு எண்டு சொல்ல ஏலாமல் லென்னி திண்டாட, லென்னி டபிள்-கேம் விளையாடுகின்றார் என யூரி சந்தேகப் படத்தொடங்குகின்றார். கொஞ்சம் கொஞ்சமா தனது விசுபரூபத்தைக் காட்டத்தொடங்குகின்றார் யூரி. மறுபக்கத்தில், அப்பாவுக்கு அலுப்படிக்க எண்டு கடத்திக் கொண்டு வந்த ஓவியமோ ஜொன்னியின் கையை விட்டுவிட்டு தப்பி லோக்கல் சந்தைக்கு வந்து விடுகின்றது! இதுக்கெல்லாம் இன்னொரு பக்கத்தில், சின்னத் தாதாக்களை போலிசுக்கு போட்டுக் குடுக்கும் ரகசியாமான ஒருவன்; அவனை ஆரெண்டு கண்டிபிடிக்க “wild bunch” குழுவில் ஒருவன் தீவிர முயற்சி.

இப்பிடியான ஒரு இடியாப்பச் சிக்கல் கதையை நகைச் சுவையோடு, விறுவிறுப்பாகச் சொல்லியிருக்கின்றார்கள். மிகவும் வேகமான, பக்கா லண்டன் தாதா ஸ்டையில் கதை. அது அரைவாசி ஒரு இளவும் விளங்கவில்லை என்பதுதான் பிரச்சினை! கொஞ்சம் கவனம் பிசகினாலும் கதை விளங்காமல் போய்விடுமோ எண்டு பயப்பிடும்படியான வேகம். அவ்வளவு சிக்கல் கதைக்குள்ளேயும், லாஜிக் ஒன்றுமே பிசகவில்லை. படம் முழுதாக Guy Riitche’யின் படம்தான் என்றாலும், நடிகர்களும் காலைவாரவில்லை. அந்த அந்த பாத்திரங்களில் அனைவரும் நன்றாக பொருந்திப் போகின்றார்கள். படத்தில் ஆக்ஸன் மிகச் சிறிய அளவில்தான், மற்றப்படி ஒரு Crime கதைதான். வித்தியாசமான படத்தைப் பார்க்க ஆசைப் படுகின்றவர்கள் சந்தோசமாக பார்க்கக் கூடிய படம்.

“RockNRolla” IMDB இணைப்பு

Create a free website or blog at WordPress.com.