திரை விமர்சனம்

மார்ச் 26, 2009

Inkheart (2008): எழுதப்பட்ட வார்த்தைகளின் சக்தி

Fantasy எனப்படும் மந்திர தந்திரங்கள் கலந்த நாவல் வகை இங்கே மேற்குலகில் பிரபல்யம். இப்போது, Lord of the Rings, Harry Potter பட வரிசைகளின் வெற்றிக்குப் பிறகு, இவ்வகையான கதைகள் திரையரங்குகளையும் ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றன. இவ்வாறான ஒரு படமே Inkheart ஆகும். படம் 12 வயது சிறுமி Maggie’ஐப் (Eliza Bennett) பின்தொடர்ந்து போகின்றது. தான் மூன்று வயதாக இருக்கும் போது தனது தாய் Resa (Sienna Guillory) தன்னை கைவிட்டுவிட்டு ஓடிப்போய் விட்டதாக நம்பிக்கொண்டிருக்கின்றாள் Maggie. என்றாலும் உண்மை அதுவல்ல. Maggie’யின் அப்பா Mortimer’க்கு (Brenden Fraser) ஒரு அமானுக்ஷ்யமான சக்தியுண்டு. இவர் எந்த கதைப்புத்தகத்தை வாய்விட்டு வாசிக்கின்றாரோ அதில் இருக்கும் கதாபாத்திரங்கள், சம்பவங்கள் எல்லாம் நிஜத்திற்கு வந்து விடும் (என்ன “Bedtime Stories” ஞாபகம் வருகுதோ?) அதில் இன்னொரு அம்சம் என்னவென்றால் பல விடயங்கள் புத்தகத்திலிருந்து நிஜத்திற்கு வந்துவிட, நிஜத்திலிருக்கும் ஒரு மனிதர் புத்தகத்துக்குள் போய்விடுவார்! தனது சக்தியைப் பற்றி அறியாத Mortimer, மூன்றுவயதான Maggie’க்கு “Inkheart” எனும் புத்தகத்தை வாசிக்க, கதைப் புத்தகத்திலிருந்து Dustfinger (Paul Bettany) எனும் ஒரு நெருப்பு வித்தைக்காரனும், Capiricon (Andy Serkis) எனும் வில்லன் பாத்திரமொன்றும் இவ்வுலகத்திற்கு வந்து விடுகின்றனர். இவர்களிற்குப் பதிலாக Maggie’இன் அம்மா புத்தகத்தினுள் சென்று விடுகின்றார். Dustfinger புத்தகத்திலிருக்கும் தனது குடும்பத்துடன் திரும்ப இணையத் துடித்தாலும், புத்தகத்தினுள் திரும்பப்போக விருப்பமில்லாத Capricon, அந்தப் புத்தகத்தை பறித்துக்கொண்டு தலைமறைவாகிவிடுகின்றான். Resa’வை திரும்ப இவ்வுலகத்திற்கு கொண்டுவருவதற்கோ அந்தப் புத்தகம் வேண்டும். ஆனால் அந்தப் புத்தகமோ கிடைப்பதற்கு அரிய ஒரு பழைய புத்தகம். எனவே ஒன்பது ஆண்டுகளாக அந்தப் புத்தகத்தைதேடி உலகத்தின் மூலைமுடுக்களில் இருக்கும் பழைய புத்தகக்கடையெல்லாம் ஏறி இறங்கிக்கொண்டிருக்கின்றார் Mortimer. கூடவே உண்மையான காரணம் தெரியாத Maggie’யும்.

இவர்கள் புத்தகத்தைத் தேடிக்கொண்டிருக்க, இவர்களைத் தேடிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள் Dustfinger’உம், Capricon’உம். குடும்பத்துடன் மீள இணைவதற்காக Dustfinger’உம், வேறு கதைப்புத்தகத்தகங்களிலிருந்து செல்வங்களை வரவழைப்பத்தற்காக Capricon’உம். இந்த இரு குழுவும், Maggie’ஐயும் தகப்பனாரையும் நெருங்க, Resa’வின் மாமியார் Elinor (Helen Mirren) வீட்டில் தஞ்சம் புகுகின்றனர் Maggie’யும் Mortmier’உம். கடைசியாக அதுவும் சரிவராது போக, குடும்பத்தோடு Capricon’இடன் அகப்படுகின்றனர். பிறகென்ன வழமையான சாகசங்கள், சில ஆச்சரியங்கள், நகைச்சுவைகள் எல்லாவத்தையும் கலந்து யாவரும் நலம் என்று கதையை முடிக்கின்றார்கள்.

அவ்வளவு பெரிய நட்சத்திரப் பட்டாளம் இருந்தாலும், படம் மிகவும் சாதாரணம். படத்தின் சில அம்சங்கள் புதிதாக, இரசிக்கக கூடியதாக இருக்கின்றது. special effects’உம் பரவாயில்லை. பொதுவாக தொய்வில்லாது, அலுப்படிக்காது படம் போகின்றது. என்றாலும் புதியது என்று பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை. அண்மையில் வந்து நொடுங்கிப்போன “Eragon“, “Golden Compass” படங்களின் வரிசையில் இதையும் சேர்த்துவிடலாம். படத்தைப் பார்க்கும்போது, அதன் மூலமான புத்தகத்தைப் படிக்கவேண்டும் என்ற ஆவல் வருவது உண்மை. என்றாலும் அந்த நாவல்கள் ஜேர்மன் மொழியில் இருப்பது துரதிஸ்டம். படம் பொதுவாக சிறாருக்கான படம்தான். சும்மா நேரத்தைப் போக்காட்டுவதற்குப் பார்க்கலாம்.

“Inkheart” IMDB இணைப்பு

மார்ச் 21, 2009

Bedtime Stories (2008): நிஜத்திற்கு வரும் கதைகள்.

Walt Disney தயாரித்து அளிக்கும் படங்கள் என்றால் குடும்பத்தோடு நம்பிப்போய், சந்தோசமாக கொஞ்ச நேரத்தை செலவழித்துவிட்டு வரலாம். அந்த வரிசையில் இன்னொரு படம் இது. படத்தைப் பார்க்கும்போது நீங்கள் ஞாபகம் வைக்கவேண்டிய விடயம் இது சிறாரிற்கான படம் என்பதுதான். அதுக்குள் கதையிலேயும், லாஜிக்கிலேயும் பிழைபிடிக்கின்ற நோக்கில் இருப்பீர்கள் என்றால் இது உங்களிற்கான படம் இல்லை.

Skeeter’இனதும் (Adam Sandler), Wendy’இனதும் (Couteney Cox) அப்பா சிறியதொரு தங்குமிட விடுதி நடத்தி வருகின்றார். விடுதி தொழிலில் படுத்துவிட, அதை நண்பன் Barry’க்கு விற்க வேண்டிய தேவை. அதை விற்கும்போது, மகன் Skeeter வயதிற்கு வந்த பின்னர் அவனுக்கு விடுதி முகாமையாளர் வேலை வழங்கவேண்டும் என்று வாக்குறுது வாங்குகின்றார். காலம் செல்ல, Skeeter’இன் தகப்பனார் காலமாகி விட, அவரிற்கு கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி மறக்கப்பட்டுவிடுகின்றது. வயதுக்கு வந்த Skeeter, பராமரிப்பு தொழில்நுட்பவியலாளராக இருக்கின்றான். அப்பாவின் நண்பன் Barry எப்போவாவது தனது வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றுவார் என நம்பி நம்பி வாழ்வில் நொந்து போய் இருக்கின்றான்.

இவனது சகோதரி Wendy’யோ திருமணமாகி, இரு குழந்தைகளிற்கும் தாயாகிவிடுகின்றார். பின்பு, மணவாழ்வு கசந்துவிட, விவாகரத்துப் பெற்றுவிடுகின்றார். அத்தோடு வேலையும் பறிபோய்விட, வேலையைத் தேடி இன்னொரு மாகாணத்திற்கு செல்லும் Wendy, தனது பிள்ளைகளிற்கு காப்பாக பகலில் நண்பி/சக-ஆசிரியை Jill’ஐயும் (Keri Russell), இரவில் சகோதரன் Skeeter’ஐயும் அமர்த்திவிட்டு போகின்றார். சிறுபிள்ளைகளை பராமரிப்பதில் சற்றும் அனுபவம் இல்லாத Skeeter, தனக்குத்தெரிந்த ஒரேயொரு முயற்சியைக் கைகொள்கின்றார் — இயற்றி கதை சொல்வது. அப்போது ஆரம்பமாகின்றது மந்திர ஜாலம்….

மருமக்கட் பிள்ளைகளிற்கு Skeeter சொல்லும் கதையெல்லாம் அடுத்த நாள் நிஜத்திற்கு வந்து விடுகின்றது! தனது சொந்த வாழ்வின் கதையை கற்பனையாக்கி Skeeter சொல்ல, அது சோகமாக இருக்கின்றது என்று சொல்லி, கதைக்குள் தாங்கள் நுழைந்து, கதையை சந்தோசமாக்குகின்றார்கள் மருமக்கள். தொடர்ந்து மறுநாள் Skeeter’ன் வாழ்வில் நல்ல திருப்பங்கள் எல்லாம் ஏற்படுகின்றன. இரவுக்குக் கதைக்கும், அன்றைய நாளிற்கும் தொடர்பைக் கண்டு கொள்ளும் Skeeter, மறுநாள் இரவு கதையை சந்தோசமாக இயற்றுகின்றான். ஆனால், கதையில் ஒரு திருப்பமும் இல்லையென்று சொல்லி முடிவை மாற்றுகின்றார்கள் மருமக்கட் பிள்ளைகள். முந்தைய நாளிற்கு நேரெதிரான நாளொன்றை அனுபவிக்கும் Skeeter, இரவுக் கதையில் இருந்து நிஜத்திற்கு வருவது தான் சொல்லும் பாகங்கள் அல்ல, தனது மருமக்கள் மாற்றியமைக்கும் பாகங்களே என்று அறிகின்றான். பிறகென்ன, நல்லதாக கதையை மாற்றச் செய்வதற்கு மருமக்களை தூண்ட Skeeter எடுக்கும் முயற்சிகள் கலப்பாகப் போகின்றது.

சிறுவர்களிற்கான Fairy Tale கதைகள் போன்று, வில்லன், காதலி, நண்பன் என்று எல்லாம் படத்தில் உண்டு. கலகலப்பாக படத்தைக் கொண்டு போய், என்னதான் அதிக்ஷ்டம் வாழ்வில் விளையாடினாலும், வாழ்வின் ஒரு கட்டத்தில் எமது வாழ்வின் போக்கை நாம் எமது கையில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற செய்தியோடு படத்தை முடிக்கின்றார்கள். Adam Sandler’க்கு என்று அளந்து செய்தமாதிரி ஒரு படம்; வழமையான Dramedy பாத்திரத்தில் வந்து கலக்குகின்றார். அந்த இரு சிறு பிள்ளைகளும் அந்தமாதிரி! முக்கியமாக அந்த சிறு பெண் அவ்வளவு ஒரு கொள்ளை அழகு!! மற்றைய அனைத்து பாத்திரங்களுமே, படத்தில் சிக்கென்று ஒட்டுகின்றார்கள். படத்தில் இருக்கும் கணிசமான அளவு special effect’உம் தராதரமாக இருக்கின்றது. மொத்தத்தில் சந்தோசமாக சிறுவர்களோடு ஒரு ஒன்றரை மணி நேரத்தைக் கழிப்பதற்கு மிகவும் தகுந்ததொரு படம்.

“Bedtime Stories” IMDB இணைப்பு

மார்ச் 20, 2009

The Tale of Despereaux (2008): சின்னஞ்சிறு நாயகனும், பென்னம் பெரிய படிப்பினைகளும்

அண்மைக் காலத்தில் பார்த்த காட்டூன் படங்களிற்குள் வித்தியாசமான படம். நகைச்சுவையும், கலகலப்பையும் மட்டும் வைத்து படத்தை எடுக்காமல், நல்ல பல செய்திகளையும் புகுத்தி தந்திருக்கின்றார்கள். கிராபிக்ஸின் தரத்திலும் குறை வைக்கவில்லை.

புத்தகத்திலிருந்து திரைக்கு வந்த கதையாதலால், இந்தத் திரைக்கதையை வழமையான காட்டூன் படங்களின் கதைகளைப்போல இரண்டு வரியில் சொல்லிவிட முடியாது. படம் கற்பனையான ஒரு அரசாட்சியில் வசிக்கும் ஒரு பெருச்சாளியையும் (rat), ஒரு சுண்டெலியையும் (mouse) மையமாகக் கொண்டு போகின்றது. கப்பல் ஒன்றை வசிப்பிடமாகக் கொண்டிருக்கும் பெருச்சாளி Roscuro, Dor நகரத்தில் நடைபெறும் வருடாந்த சூப் (soup) பெருவிழாவைப் பார்க்க வருகின்றது. அரசசபை சூப்பின் வாசம் வெகுவாகக் கவர, அதை எட்டிப் பார்க்கும் Roscuro தவறிப்போய் அரசியின் சூப்பிற்குள் விழுந்து விடுகின்றது. எலி விழுந்த சூப்பைக் குடித்த அதிர்ச்சியில் அரசி மாரடப்பில் இறந்து விடுகின்றார்! மனைவியை இழந்த கவலையிலும், ஆத்திரத்திலும் நாட்டில் சூப்பிற்கும், பெருச்சாளிகளிற்கும் அதிகாரபூர்வமாகத் தடைவிதித்துவிட்டு கண்ணீரும் கம்பலையுமாக அமர்ந்துவிடுகின்றார் அரசர். அரசனின் பராமரிப்பின்றி நாடு சீரழிந்து கொண்டு செல்கின்றது; கூடவே அப்பாவால் கைவிடப்பட்ட அரசிளங்குமாரியும். மக்களிடமிருந்து தப்பியோடும் Roscuro, பாதாளச் சிறைச்சாலையின் அடியில் இருக்கும் பெருச்சாளி நகரத்தில் வந்து தஞ்சமடைகின்றது.

இவை இவ்வாறு இருக்க, அரண்மனையில் இருக்கும் சுண்டெலி நகரத்தில் பிறக்கின்றது கதாநாயகன் Despereaux. பிறந்ததிலிருந்தே மற்றைய சுண்டெலிகளின் சுபாவத்திலிருந்து மாறுபட்டு நிற்கின்றது. சுண்டெலிகளிலேயே மிகவும் சிறிதான தோற்றமும், ஆளைவிட பெரிய காதையும், கண்ணையும் கொண்டது இது; மற்றைய சுண்டெலிகள் முறையாக பயப்பிடுவது எப்படி என்பதை பள்ளிக்கூடத்தில் பயின்று கொண்டிருக்க :-), பாடப் புத்தகத்தில் பூனையின் படத்தை வரைந்து வாத்தியாருக்கு வெறுப்பேற்றுகின்றது Despereaux!! அரண்மனை நூலகத்திலிருக்கும் புத்தகங்களை எவ்வாறு அரித்து தின்னலாம் என்று Despereaux’ற்கு படிப்பிக்க அதை அழைத்து வருகின்றது Despereaux’இன் அண்ணா; Despereaux’வோ புத்தகங்களை நன்னுவதை விடுத்து, அதைப் படிப்பதில் ஆழ்ந்துவிடுகின்றது. வீர சாகசக் கதைகளைப் படிக்கும் Despereaux, தன்னையும் அரசிளங்குமாரிகளை காப்பாற்றும் வீரனாக வடிவமைத்துக் கொள்கின்றது. கதையின் நடுவே அரண்மனையில் வசிக்கும் உண்மையான இளவரசியையும் சந்தித்து நட்புக் கொள்கின்றது. ஆனால் மனிதரோடு தொடர்பு வைப்பது சுண்டெலியுலகத்தில் தண்டனைக்குரிய குற்றமாதலால், Despereaux’இன் இந்தத்தொடர்புப்பைக் கண்டிக்கும் சுண்டெலிக்கூட்டம், அவனை பாதாளச் சிறைக்குழியில் போட்டுவிடுகின்றனர். இங்கே Roscuro’வைச் சந்திக்கின்றது Despereaux. பிறகு இவர்களின் வாழ்வு, எவ்வாறு நாட்டின் எதிர்காலத்தோடு இணைக்கப் படுகின்றது என்பதை, ஏக்கம், ஏமாற்றம், வீரச்செயல் என்று பல்வேறு உணர்வுகளோடு சொல்லுகின்றது மிகுதிப் படம்.

அந்த வித்தியாசமான பின்னணி வர்ணனையோடு படம் ஆரம்பிக்கும்போதே, படம் வழமையான காட்டூன் படங்கள் போல் இருக்கப் போவதில்லை என சற்றே அறியலாம். அரசி மண்டையைப் போடும்போது அது உறுதியாகின்றது. அருமையான கிராபிக்ஸ் தவிர எனக்குப் பிடித்தது பின்னணி இசை — சிறுவர் படங்களிற்கான இசைபோலன்றி சற்றே பக்குவப்பட்ட இசை. படத்தின் பாத்திரங்களிற்கு குரல் கொடுத்தவர்கள் எல்லாரும் பிரபல்யங்கள் (Harry Potter’இன் Hermione ஆக வரும் Emma Watson‘தான் இளவரசிக்குக் குரல் கொடுத்திருப்பது.) எல்லோரும் நன்றாகச் செய்திருக்கின்றார்கள். படத்தில் சூப்புக்கும், மழைக்கும், சூரியனுக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்பதுதான் எனக்கு விளங்கவில்லை; எதையையோ symbolic’க்காக சொல்ல முற்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்று நினைக்கின்றேன். குடும்பத்தில் இருக்கும் சிறாரோடு, பெரியவர்களும் பார்க்கக் கூடிய படம்.

“The Tale of Despereaux” IMDB இணைப்பு

பிப்ரவரி 24, 2009

Australia (2008): அழகான ஒரு அவுஸ்ரேலியப் பயணம்.

அவுஸ்ரேலியாவின் சுற்றுலாத்துறைக்கு ஒரு விளம்பரமாகக் கருதப்பட்ட/கருதப்படும் ஒரு படம். படத்தைப் பார்ப்பவர்கள் அவுஸ்ரேலியாவின் இயற்கை அழகில் மயங்கிவிடுவார்கள் என்று சொல்லப் பட்டது. என்றாலும் எனக்கு அப்படி மயக்கம் ஒன்றும் பெரிதாக வரவில்லை. பெரும்பாலும அவுஸ்ரேலிய பாலைவனப் பரப்பிலேயே படம் சுற்றி சுற்றி ஓடுகின்றது. படத்தின் கதையைப் பார்த்தால் இரண்டு புத்தகங்களை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக படித்தது போல் அமைந்திருக்கின்றது.

படம் இரண்டாம் உலகயுத்த ஆரம்ப காலத்தில் நடைபெறுவதாக எடுக்கப் பட்டிருக்கின்றது. படத்தின் முதற் பகுதி இங்கிலாந்திலிருந்து அவுஸ்ரேலியாவுக்கு வருகின்ற Lady Sarah Ashley’ஐ (Nicole Kidman) ஒட்டிப் போகின்றது. அவுஸ்ரேலியாவில் இறைச்சிக்கான மாட்டுப் பண்ணையை இயக்கிவருகின்ற தனது கணவரின் பண நிலவரம் மோசமாகி வருகின்றது என்பதை அறியும் Sarah, அந்தப் பண்ணையை விற்றுவிட்டு இங்கிலாந்து திரும்ப கணவரை வைப்புறுத்தும் நோக்கத்தோடு அவுஸ்ரேலியா பயணமாகின்றார். இவர் அவுஸ்ரேலியாவின் ஒதுக்குப் புறமான இடத்தில் இருக்கும் பண்ணையை வந்தடைவதற்கு சற்று முதலாக இவரின் கணவர் கொலை செய்யப் படுகின்றார். சாட்சியங்கள் அந்தக் கொலைக்கு அவுஸ்ரேலிய ஆதிவாசிகளின் தலைவர்தான் காரணம் என்று காட்டினாலும், உண்மையில் அந்தக் கொலையைச் செய்தது போட்டிப் பண்ணையைச் சேர்ந்தவர்கள்தான் என்று அறிகின்றார் Sarah. நிர்வாகிக்க ஆணின் தலைமையின்றி Sarah’வின் பண்ணையை கைவிடும்படியான நிர்ப்பந்தம். ஆனால், பண்ணையை விற்பதற்கு கண்வரை வைப்புறுத்துவதற்கு அவுஸ்ரேலியா வந்த Sarah, அந்த பண்ணையை கைவிடுவதில்லை என தீர்மானிக்கின்றார். அதற்கு இரு காரணங்கள்: ஒன்று, கணவரை கொலை செய்தவர்களிடமேயே பணிந்து போகக் கூடாது என்ற ஒரு வீறாப்பு; மற்றது, பண்ணையில் வசித்து வரும் ஆதிவாசி சிறுவன் Nullah’வின் எதிர்காலத்தை பாதுகாக்கும் அவா (அப்போதைய காலத்தில் ஆதிவாசிச் சிறுவர்களை பெற்றோரிடமிருந்தும், சொந்தங்களிடமிருந்தும் பிரித்து, வலுக்கட்டாயமாக கத்தோலிக்க முகாமில் சேர்த்து விடும் பழக்கம் இருந்தது.) பண்ணையைக் காப்பாற்ற ஒரேயொரு வழி, இறைச்சிக்குத் தயாராக இருக்கும் பண்ணையின் மாட்டுகூட்டத்தை பண்ணையில் இருந்து நகரத்திற்கு ஓட்டிச்சென்று அங்கிருக்கும் இங்கிலாந்து இராணுவத்திற்கு விற்பனை செய்வது. பிரச்சனை என்னவென்றால், மாட்டுக்கூட்டமென்றால் சும்மா பத்து பதினைந்து என்று இல்லை 1,500 மாடுகள்! தவிர பண்ணையிலிருந்து நகரத்திற்கு செல்வதற்கு அவுஸ்ரேலியாவின் பாலைவனாந்தரங்களைக் கடந்து செல்ல வேண்டும். பண்ணையில் துணைக்கு ஆட்களும் போதுமானதாக இல்லை. இவ்வளவு பிரச்சனைகளின் மத்தியிலும் மனந்தளராத Sarah, மாட்டுப்பட்டி ஓட்டுவதை தொழிலாகக் கொண்ட Drover’இன் (Hugh Jackman) துணையுடன் அந்த கடும் பயணத்தில் இறங்குகின்றார். இந்தப் பயணத்தில் பல்வேறு சவால்களையும் துயரங்களையும் சந்தித்தாலும் வெற்றிகரமாக தனது முயற்சியை நிறைவேற்றுகின்றார் Sarah. தவிர அந்தப் பயணத்தின்போது அவுஸ்ரேலியாவின் மீதிலும், Drover’இன் மீதிலும் காதல் வசப்படுகின்றார். கூடவே அந்த ஆதிவாசிச் சிறுவன் Nullah’வை கிட்டத்தட்ட தத்தெடுத்துக்கொள்கின்றார். இவரது பயணத்தின் வெற்றியால் கணவரின் பண்ணை இவரின் கைக்கு வந்து விட, அவுஸ்ரேலியாவில் பல்வேறு பற்றுக்களை ஏற்படுத்திக் கொள்கின்ற Sarah அங்கேயே தங்கி விடத்தீர்மானிக்கின்றார்.

படத்தி இரண்டாம் பகுதி, Nullah’வை அதிகாரிகளின் வலையிலிந்து காப்பாற்றி தன்னோடு வைத்துக்கொள்ள Sarah எதிர் நோக்கும் சவால்கள் பற்றியது. பண்ணையை தக்க வைத்துக் கொள்ள Sarah எடுத்துக்கொண்ட முயற்சிகள் வெற்றியில் முடிந்து விட, போட்டிப் பண்ணையை சேர்ந்தவர்கள் தமது சூழ்ச்சியை Nullah’வினூடாக செயற்படுத்த தீர்மானிக்கின்றார்கள். ஒழித்து ஒழித்து வைத்திருக்கும் Sarah’விடமிருந்து Nullah’வை கடத்தி கத்தோலிக்க அதிகாரிகளின் கையில் சேர்த்து விடுகின்றார்கள் போட்டிப் பண்ணைக்காரர்கள். இதனால் Nullah அவுஸ்ரேலியாவிலிருந்து தள்ளியிருக்கும் ஒரு சிறு தீவிலிருக்கும் கத்தோலிக்கப் பள்ளியில் அனுப்பிவைக்கப் படுகின்றான். இதே சமயம், இரண்டாம் உலக யுத்தத்திற்கான ஏற்பாடுகள் அவுஸ்ரேலியாவிலும் பெருக்கெடுக்க இராணுவத்திற்கு உதவுவதற்காக பிரிந்து சென்றுவிடுகின்றார் Drover. துணையின்றி தனித்திருக்கும் Sarah’விடம், Nullah’வைக் மீண்டும் காணவேண்டும் என்றால் பண்ணையை எழுதித்தா என்று நிற்கின்றார்கள் போட்டிப் பண்ணைக்காரர்கள். Sarah அதற்கு தயாரான நிலையில் உலக யுத்ததின் முழுவிகாரமும் அவுஸ்ரேலியாவையும் தொடுகின்றது — எங்கும் ஜப்பான் நாட்டின் கொடூரக் குண்டுவீச்சு என்று காலம் மாறிவிட்ட நிலையில் Sarah, Drover, Nullah மூவரும் ஒருவரைப் பற்றி ஒருவர் அறியமுடியாமல், சேர்வதற்கான வழியும் தெரியாமல் திண்டாடுகின்றார்கள். இவர்கள் இணைகின்றார்களா இல்லையா என்பது மிகுதிக் கதை.

இருவதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் அவுஸ்ரேலியாவின் நிலைமை படம் அழகாக எடுத்துக் காட்டுகின்றது. அந்த மாட்டு மந்தையை அவரிகள் அவுஸ்ரேலியாவின் குறுக்காக ஓட்டிச்செல்லும் போது அவுஸ்ரேலியாவின் வித்தியாசமான அழகை ரசிக்கவும் வாய்ப்புக் கிடைக்கின்றது. என்றாலும் கதையை சொல்லும் விதத்தில் எங்கேயோ ஒரு குறைபாடு. படம் பெரும்பாலும் Nullah’வின் பின்னணி விமர்சனத்தோடு போகின்றது. சற்றே நகைச்சுவையுடன் செல்லும் படத்தின் முற்பகுதிக்கு அது பொருத்தமாக இருந்தாலும், உணர்ச்சிகள் கொதிக்கின்ற பின்பாகத்திற்கு அது பொருந்தவில்லை. அந்த இரு பாக-கதையமைப்பும் தேவைதானோ என்று இருக்கின்றது (படம் தமிழ்ப் படம் போல் 2.45 மணித்தியாலம் நீளம்!) Special effect’உம் (படத்தில் எக்கச் சக்கம்) தற்போதைய ஹாலிவூட் தராதரத்தில் இல்லை.

குறைகள் இருந்தாலும் அலுப்பில்லாமல் போகின்ற படம். Nicole Kidman’தான் படத்தின் மூலக்கதா பாத்திரம் என்றாலும், Hugh Jackman வரும் பாகத்தில் எல்லாம் திரையை முற்றுமுழுதாக கொள்ளை கொண்டு சென்று விடுகின்றார். அந்த பாரிய குண்டு வீச்சின் பிறகு தனது கறுப்பின நண்பரோடு உள்ளூர்த் தவறணையில் சாராயம் அருந்த முற்படு காட்சியில் நடிப்பின் உச்சத்தைத் தொடுகின்றார். பொழுது போக்கிற்காக தாராளமாகப் பார்க்கலாம்.

“Australia” IMDB இணைப்பு

பிப்ரவரி 19, 2009

City of Ember (2008): உலகைத் தொலைத்த பின் 200 ஆண்டுகளிற்குப் பிறகு…

பூவுலகம் போன்ற கற்பனை உலகம் ஒன்றில் நடப்பதாக அமைக்கப்பட்டிருக்கும் கதை — அது எமது பூமியில் நடக்கும் கதைதான் என்று வாதிப்பதற்கும் சாத்தியமுண்டு. ஒரு காலப்பகுதியில் உலகத்தின் வெளிப்பரப்பு மனித வாழ்க்கைக்கு தகுதியில்லாது போய்விடுகின்றது. அதன் காரணமாக பாதாள நகரமொன்றை மனிதர்கள் உருவாக்குகின்றார்கள். இது மின்சாரம் போன்ற, ember என அழைக்கப்படும், ஒரு சக்தியினால் உயிரூட்டப்படுகின்றது. இந்த “city of ember” நகரத்திலிருந்து மீள உலகின் மேற்பரப்புக்கு வரும் வழியை பொதுமக்களிடமிருந்து மறைத்துவிடுகின்றார்கள் அவ்வுலகின் அதிகாரிகள்; அந்த இரகசியம் ஒரு பெட்டியிலிடப்பட்டு மூடப்பட்டு “city of ember”‘இன் நகரக் ஆளுணர்கள் ஊடாக பரம்பரை பரம்பரையாக பாதுகாக்கப் பட்டு வருகின்றது. இந்த இரசியத்தை தொடர்ந்து பாதுகாக்கும் விதமாக அந்த பெட்டியும் விசேடமாக வடிவமைக்கப் பட்டிருக்கின்றது — அதை யாராலும் திறக்க முடியாது, ஆனால் 200 ஆண்டுகளின் பின்னர் அது தானாகவே திறக்கும்.

வருடங்கள் உருண்டோட, city of ember நகரவாசிகள் வெளியுலக சிந்தனையையே மறந்து வாழத்தொடங்குகின்றார்கள். தவிர நகர எல்லையை தாண்ட முயற்சிப்பது தண்டனைக்குரிய குற்றமாகவும் கருதப்படுகின்றது. செம்மறியாட்டு வாழ்க்கை போல மக்களின் வாழ்க்கை — உரிய வயதுக்கு வந்தபின்னர் வாலிவர்களிற்கான (ஆண்களும் பெண்களும்) வேலை குலுக்கல் சீட்டிளுப்பு மூலம் தெரிவு செய்யப்படுகின்றது. சுய விருப்பங்கள் பற்றியோ, புது எண்ணப்பாடுகள் பற்றியோ சிந்தனையின்றி வாழ்க்கை சென்றுகொண்டிருக்கின்றது. இவ்வாறு நூற்றாண்டுகள் ஓடிவிட, பரம்பரை பரம்பரையாக வந்துகொண்டிருந்த நகரக் ஆளுணர்கள் வம்சம் குறித்த ஒரு ஆளுணரின் அகால மரணத்தினால் முறிந்துவிடுகின்றது; அந்த மரணத்துடன் city of ember’ஐ விட்டு வெளியேறும் இரகசியத்தைக் கொண்ட பெட்டியும் மறக்கப்பட்டு பரணையில் இடப்பட்டு தூசு கட்டத்தொடங்கி விடுகின்றது. நகரத்தின் ஆளுமை இப்போது ஒரு சுய நலக்காரணான Cole’ன் (Bill Murray) கையில் வந்து விட, 200 ஆண்டு காலம் கழியும் தருவாயில் அந்த இரகசியப் பெட்டி திறந்து கொள்ளும்போதிலும் அதை கவனிக்க எவருமில்லை.

இவ்வளவு கதையும் படத்தின் ஒரு சிறு முன்பகுதி. படத்தின் பிரதான கதை பருவத்துக்கு வரும் இரு வாலிபர்களை சுற்றி அமைகின்றது. Lina (Saorise Ronan) முறிந்து விட்ட நகர ஆளுணர் பரம்பரையில் பிறந்த ஒரு துடிப்பான பெண்; இவளின் நண்பன் Doon (Harry Treadaway). இவர்கள் வேலை செய்வதற்கான பிராயத்தை அடையும் தருவாயில் நகரத்தின் வாழ்க்கைத்தரம் கணிசமான அளவில் சீர் கெட்டுப் போகத் தொடங்கிவிடுகின்றது. Ember’ஐ உற்பத்தி செய்யும் இயந்திரம் அடிக்கடி செயலிழந்து போக, நகரம் அடிக்கடி இருட்டடிப்புக்கு உள்ளாகின்றது; தவிர, நகரத்தின் உணவுக் களஞ்சியமும் (தகரத்தில் அடைக்கப்பட்ட உணவுகள்தான் 200 வருடங்களாக காப்பாற்றிவருகின்றது) முடிந்து போகும் தருவாயிலுள்ளது. இவற்றையெல்லாம் பொதுமக்களிடமிந்து மறைத்து விட்டு, உணவு பண்டங்களை பதுக்கத்தொடங்குகின்றான் Cole. தங்களது நகரம் அழிவின் வாயிலில் உள்ளது என்பதை உணர்வது Lina’வும் Doon’உம் மட்டுமே.

200 வருட இரகசியத்தை கட்டிக்காத்து வந்த அந்த பெட்டியை தற்செயலாகக் கண்டு பிடிக்கின்றாள் Lina. ஆனால் அதற்குள் இருந்த ஆவணமோ காலத்தின் போக்கினால் சின்னா பின்னமாக கிழிக்கப்பட்டு இருக்கின்றது; அவற்றில் சில துண்டுகள் முற்றாகவே தொலைந்தும் போய்க் கிடக்கின்றது. தனது உய்த்தறியும் திறனினால், நகரத்தை விட்டு வெளியேறும் இரகசியம் அந்த சிதைந்து போன ஆவணத்தில்தான் இருக்கின்றது என உணரும் Lina, விடுபட்டுப் போன தகவல் துகள்களை Doon’உடன் இணைந்து திரட்டி, நகரத்திலிருந்து வெளியேறும் வழியை கண்டுபிடிக்க முயல்வது படத்தின் மிகுதிகதை. இதில் முக்கியம் என்னவெனில், “நகரத்திற்கு வெளியே” என்பது என்னவென்றே இவர்களிற்குத் தெரியாது.

சிறுவர்களிற்கான ஒரு சாகசக் கதை போன்று வெளிப்பார்வைக்குத் தெரிந்தாலும், நிறைய தத்துவ கருத்துக்கள் செறிந்து இருக்கின்றது. உதாரணத்திற்கு படத்தின் அடிப்படையில், எவ்வாறாக மனிதர்கள் முதுமை அடைய செம்மறியாடுத் தனமான மனப்பாங்கு வளர்ந்து வருகின்றது என்று காட்டப் படுகின்றது. இவ்வாறாக மேலும் பலவிடயங்களைச் சொல்லலாம்.

Atonement படத்தில் வயதிற்கு மிகுந்த நடிப்புத்திறனைக் காட்டி ஆஸ்காரிற்கு தெரிவான Saoirse Ronan’ற்கு வயதுக்கு ஏற்ற ஒரு படம். அலட்டிக் கொள்ளாமல் செய்திருக்கின்றார். சாகசக் கதையென்றாலும் அவ்வளவுதூரம் விறுவிறுப்பு இல்லாமல் இருப்பதுதான் படத்தின் ஒரு பிழை. மற்றப்படி படத்தில் ஒரு குறையும் இல்லை. அந்த வித்தியாசமான ஒரு கற்பனைப் பாதாள நகரத்தை திரைக்கு கொண்டுவந்ததில் தமது திறணை வெளிக்காட்டியிருக்கின்றார்கள் பட, மற்றும் ‘செட்’ இயக்குணர்கள். பெரும்பாலும் சிறுவர்களிற்கான படம்தான் என்றாலும் வயதுக்கு வந்தவர்களும் தாராளமாகப் பார்க்கலாம்.

“City of Ember” IMDB இணைப்பு

Create a free website or blog at WordPress.com.