திரை விமர்சனம்

மார்ச் 31, 2009

The Other End of the Line (2008): சிரியாவின் ஹாலிவூட் படம்

அண்மைக் காலமாக இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் தாக்கம் ஹாலிவூட்டில் தெரியத்தொடங்கியிருக்கின்றது. “Inside Man” ரகுமானின் “சய்ய சய்யா” இசையோடு ஆரம்பித்தது; அண்மையில் வந்த “The Accidental Husband” பல ரகுமான் இசையை கொண்டிருந்ததுடன், ஒரு முழு “தெனாலி” படப் பாட்டோடு முடிவடைந்தது. ஆஸ்கார் வரை சென்ற “Elizabeth: The Golden Age“இன் பின்னணி இசையில் ரகுமானின் பங்கும் உண்டு. இவ்வாறு ரகுமான் ஹாலிவூட்டில் நுளைந்து பல காலம்; அவருக்குக் கிடைத்த ஆஸ்கார், வெளிப்படையான ஒரு அங்கீகாரம் மட்டுமே. இவர் தவிர அடுத்த பிரபல்யம் ஐஸ்வர்யா ராய் — “Bride & Prejudice (2004)“இலிருந்து “The Pink Panther 2 (2008)” வரை பல ஹாலிவூட்டில் படங்களில் தோன்றியிருக்கின்றார். இப்போது கடைசியாக பாலிவூட்டிலிருந்து, ஹாலிவூட்டிற்கு இறக்குமதி நம்ம சிரியா சரன்.

சிரியா இருக்கிறார் என்ற ஒரு காரணத்திற்காகவே இந்தப் படத்தைப் பார்த்தது (நான் சிரியா ரசிகன் இல்லை என்றாலும்.) ம்ம்ம்…. சிரியாவுக்கு இனிவரும் காலத்திலேயாவது நடிப்பதற்கு நல்லவேறு ஏதாவது படம் கிடைக்கும் என்று நம்புவோமாக; இன்னொரு பக்கம் யோசித்தால், இந்தியாவில இவர் நடித்த படங்களோடு ஒப்பும்போது இது எவ்வளவோ பரவாயில்லை என்றும் தோன்றுகின்றது (எனக்குத் தெரிந்த வரையில்.)

சாதாரண ஹாலிவூட் (அல்லது பொலிவூட்) காதல் படம். பம்பாயிலிருக்கும் அமெரிக்க வங்கியொன்றிற்கான தொலைபேசி மையத்தில் (call center) வேலை செய்பவர் பிரியா (சிரியா சரன்.) மனது நிறைய கனவுகளோடு இருப்பவரிற்கு, பெற்றோர் வற்புறுத்தலின் பேரில் திருமணம் நிச்சயமாகியிருக்கின்றது. இவ்வாறு இருக்கும் காலத்தில் அமெரிக்காவில் இருக்கும் Granger (Jesse Metcalfe) என்னும் வாடிக்கையாளரோடு தொலைபேசியில் உரையாடும் இடத்தில் காதல் வயப்படுகின்றார். தான் San Fransisco’வில் இருப்பதாக பொய் சொல்லும் பிரியா, Granger வியாபார விடயமாக San Fransisco செல்வதையும் அறியுமிடத்து, ஒரு திடீர் தைரியத்தில் விமானமேறி அவரைச் சந்திக்க அமெரிக்கா சென்றுவிடுகின்றார் — வீட்டாரிற்குத் தெரியாமல் (பம்பாயில் அப்பிடி எல்லாம் செய்யலாமோ!!?) பிறகென்ன வழமையான மோதல், காதல், ஊடல், கூடல் என்று படம் போகின்றது (வரி பிசகாது!)

படத்தில் கதைக்கோ, நடிப்புக்கோ பெரிதாக இடம் இல்லையென்றாலும், படத்தின் முன்னணிகள் இருவரும் இளமைத் துள்ளலில் இருப்பதனால், படம் பார்ப்பதற்கு வெறுப்பாக இல்லை. சிரியா இரண்டு விதமாக ஆங்கிலத்தை பேசுவது (accent) நன்றாக இருக்கின்றது (அது உண்மையாகவே அவரது குரல் என்றால்.) பிரியாவின் அப்பாவாக வரும் அனுபம் கெர் ஹிந்தியில் பெரிய நடிகர் என்று நினைக்கின்றேன். என்றாலும் அவர் ஆங்கிலத்தில் உரையாடும்போது எங்கேயோ உதைக்கின்றது. அவரது ஆங்கிலம் பிழையென்று இல்லை. என்றாலும், இந்தியாவில் நடக்கும் சம்பவங்களை இந்திய மொழியிலேயே எடுத்திருக்கவேண்டும். அதை ஆங்கிலத்தில் எடுக்கும் போது ஒருவருமே கதாபாத்திரங்களோடு ஒட்டவில்லை. பம்பாயில் எல்லாரும் இப்ப ஆங்கிலத்தில்தான் பேசுகின்றார்களோ தெரியாது! காதல் பித்தர்களும், சிரியா கிறுக்கர்களும் பார்க்கலாம். மற்றவர்கள் ஒதுங்கிக் கொள்ளவும்.

“The Other End of the Line” IMDB இணைப்பு

மார்ச் 28, 2009

The Reader (2008): காலத்தை வென்ற காதல்

பொதுவாக Drama வகையிலான படங்கள் எனக்குப் பொருத்தமானவையல்ல — அவற்குக்கு கவனம் கொடுத்து பார்த்து முடிப்பது என்பது எனக்குக் கொஞ்சம் கஸ்டமான விடயம். அப்படியான என்னையும் சிந்தை சிதறாது இரண்டு மணித்தியாலம் கட்டிவைத்திருந்தது இந்தப் படம்! ஐந்து ஆஸ்காரிற்கு தெரிவாகி, அவற்றில் ஒன்றைத் தட்டிக் கொண்டு போன படம்; அது ஏன் என்பது படத்தைப் பார்க்கும்போது தெளிவாகத் தெரிகின்றது.

1958’ஆம் ஆண்டு ஜேர்மனி — இரண்டாம் உலகயுத்ததை முடித்துக் கொண்டு அதன் பாதிப்பிலிருந்து மெல்ல மெல்ல விடுபட்டு வருகின்றது. இங்கே 36 வயதான Hanna’வுக்கும் (Kate Winslet), 15 வயதான Michael’க்கும் (David Kross) இடையில் ஆரம்பிக்கும் காதலைச் சித்தரிக்கின்றது படத்தின் முன்பகுதி. Hanna ஒரு பேரூந்து நடத்துணர் (ticket conductor). இவர் கிட்டதட்ட பாடசாலைப் பையனான Michael’ஐ வழைத்துப் போடுகின்றார் என்றே சொல்லலாம். இவர்கள் இருவருக்கும் இடையிலான உறவு பெரும்பாலும் உடலுறவு சம்பந்தப் பட்டது என்றாலும், அதில் இன்னுமொரு பெரும்பங்கு, Hanna’வின் வற்புறுத்தலில் பேரில், Michael அவளிற்கு புத்தகம் வாசித்து கதை சொல்வதில் போகினறது. மூக்குவரையில் காதலில் மூழ்கி இருக்கும் Michael, Hanna என்னசொன்னாலும் அதற்கு இணங்கிப் போகின்றான். இவர்களின் கள்ளத்தனமான் இந்த உறவு இவ்வாறு சென்று கொண்டிருக்கும்போது, Hanna’வுக்கு ஒரு அலுவலக வேலைக்கான பதவியுயர்வு வருகினறது. அத்துடன் திடீரென தலை மறைவாகிவிடுகின்றாள் Hanna!

மிகவும் மனமுடைந்து போகும் Michael கொஞ்சம், கொஞ்சமாக தெளிந்து பல்கலைக் கழகத்திற்குச் செல்கின்றான். அங்கு வக்கீல் துறையில் படிப்பைத் தொடர்கின்றான். இவனது பல்கலைக் கழக படிப்பின் ஒரு பகுதியாக ஒரு நீதிமன்ற வழக்கை பார்வையிடவேண்டி வருகின்றது. ஹிட்லர் காலத்தில் யூத மக்களை அடைத்து வைத்திருந்து படுகொலை செய்வதற்கு பெயர் பெற்ற ஒரு சிறைச்சாலை காவலாளிகள் மீது, அங்கிருந்து தப்பிய ஒரு பெண் போடும் வழக்கு. வழக்கைப் பார்வையிட செல்லும் Michael’ற்கு பெரிய அதிர்ச்சி காத்திருக்கின்றது — அங்கே குற்றவாளி கூண்டில் இருக்கும் ஆறு பேரில் ஒருத்தி Hanna! மிகுதிக் கதையை நான் இங்கு சொல்லக் கூடாது.

படத்தின் கதையோட்டம் மிகவும் அழகு; காதலில் மர்மம், மர்மத்தில் ஆச்சர்யம், இன்பத்தில் சோகம், சோசகத்தில் சுகம் என்று நுணுக்கமாக நெய்யப்பட்டிருக்கின்றது. நடிகர்கள் ஆளிற்கு ஆள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு நடித்திருக்கின்றார்கள். Kate Winslet இந்தப் படத்திற்காக ஆஸ்காரைத் தட்டிக்கொண்டது தகும் என்றாலும், அவரது முதிர்ச்சிக்கு ஈடு கொடுக்கின்றார்கள் மற்றைய அனைவரும். இளம் நடிகர் David Kross’உம் அபாரம். வயதுக்கு வந்த Michael ஆக வரும் Ralph Fiennes (எங்கட Harry Potter Voldemort) நெஞ்சத்தில் சுமையைக் கட்டிக்கொண்டு அவதிப்படும் பாத்திரத்தில் சிக்கென்று பொருந்துகின்றார். கொஞ்ச நேரத்திற்கு வந்து போகும் Lena Olin கூட பல்லாண்டு காலமாக மனதில் இருக்கும் வஞ்சத்தை விக்ஷமாகக் கொட்டும் வேளையில் செஞ்சை அள்ளிச் செல்கின்றார். படத்தில் கதை வசனங்கள் கூட அந்தமாதிரி! முக்கியமாக நீதி மன்றத்தில் Hanna அளிக்கும் பதில்களிலும், படத்தின் கடைசிக் கட்டத்தில் அந்த யூதமுகாமிலிருந்து தப்பிவந்த பெண்ணோடு Michael உரையாடும் காட்சியிலும். கூடவே நெறியாள்கை, ஒளியமைப்பு எல்லாவற்றிலும் சிறந்து நிற்கின்றது படம். படத்தின் முன் 30% பாகத்தில் Kate Winslet ஆடைகளுடன் இருப்பதை விட, இல்லாது இருப்பதுதான் அதிக நேரம். அது கூட விகாரமாக இல்லாது படத்துடன் இயல்பாக கலந்து விடுகின்றது.

தயாரிப்பாளர்கள் விடும் ஒரே பிழை, பட விளம்பரங்களில் படத்தை கிட்டத்தட்ட ஒரு மர்மப் படம் போன்று சித்தரித்திருப்பது. படத்தில் மர்மம் உண்டு என்றாலும், அது அங்கே படத்தின் அரைவாசியுடன் நின்றுவிடுகின்றது. படம் அடிப்படையில் ஒரு காதல் படம். தவிர, படத்தில் வரும் Michael’இன் ஆசிரியர் குறிப்பிடுவது போன்று, “குற்றவாளி” எனப்படுபவன் யார் என்பதை ஒரு ஆழமான கண்ணோட்டத்தோடு பார்க்க முனைவது படத்தின் மறைமுகமான நோக்கம். ஆங்கில பட இரசிகள் அனைவரும் கட்டாயம் பார்க்க வேண்டிய படம்.

“The Reader” IMDB இணைப்பு

மார்ச் 24, 2009

Zack and Miri Make a Porno (2008): பேசாமல் அதையே எடுத்திருக்கலாம், இந்தப் படத்தை விட்டுவிட்டு.

ஹாலிவூட்டில் இடைக்கிடை நகைச்சுவைக்கும் அருவருப்புக்கும் இடையில் நின்று ஊசலாடுகின்ற மாதிரி சில படங்கள் வரும். அந்த வகையில் இதுவும் ஒன்று. படம் தணிக்கையின் கத்திரிக்கோலில் இரண்டு தரம் மாட்டுப்பட்டு கடைசியாக ஒருவாறு ‘R’-முத்திரையுடன் வந்திருக்கின்றது. இந்த படத்தின் முகப்புப் படத்தைக்கூட (poster) தணிக்கை அனுமதிக்காமல் கடைசியாக இங்கே பக்கத்தில் காட்டப்பட்டிருக்கும் படத்தோடு திருப்திப்பட வேண்டியதாயிற்று! இந்த போஸ்டர்தான் படத்தில் மெச்சக் கூடிய ஒரே ஒரு விடயம்.

படத்தின் கதை மிகவும் எளிமையானது — பள்ளிக்கூடத்திலிருந்தே நண்பர்கள் Zack’உம் (Seth Rogen) Miri’யும் (Elizabeth Banks). வாழ்க்கையில் பொதுவாக எதிலும் முன்னேறாத இருவரும் சிறுசிறு வேலைகளைச் செய்து கொண்டு ஒரு வீட்டில் இரு அறையில் வசித்துவருகின்றார்கள். பணத்தை சரியாக பாவிக்கத்தெரியாத இருவரும், கையில் காசில்லாது, இருக்கின்ற வீட்டிலிருந்து துரத்தப் படும் நிலையில் இருக்கின்றார்கள். வேறு ஒரு உன்னத யோசனையும் வராத நிலையில் ஒரு நீலப்படத்தை (porn) எடுத்து அதில் நடிக்கவும் தீர்மானிக்கின்றார்கள். இவ்வளவு காலமும் சும்மா நண்பர்களாகவே வாழ்ந்து வந்த இருவரும், படத்திற்காக உடலுறவு கொள்ளவேண்டிய தேவை. அது சிக்கலாகி, பிறகு காதலாவது கதை.

படம் சிரிக்க வைக்கின்றது என்றாலும், அந்த ஊத்தைப் பகிடிகள் வெறுப்பேறுகின்றன. அது எனது வயதுக்குத்தான் பொருந்தவில்லையோ தெரியாது. நீங்கள்தான் பார்த்துவிட்டு சொல்லவேண்டும். அந்த நகைச்சுவைகளைத் தவிர படத்தில் ஒன்றுமேயில்லை. உடலுறவு, தனியே உடல் சம்பந்தப்பட்ட விடயமல்ல என்பது கதையின் மூலக்கரு. என்றாலும் கதையிலேயோ, காதலிலேயோ லாஜிக்கே இல்லை. நடிப்புத்திறனைக் காட்டுவதற்க்கோ படத்தில் எவ்வித தேவையும் இல்லை. நீங்கள் இவ்வாறான நகைச்சுவைகளை, அல்லது Elizabeth Banks’ஐ (என்னைப்போல) இரசிப்பவரானால் பார்க்கலாம். மற்றப்படி நேரத்தை வீணடிக்க வேண்டாம்.

“Zack and Miri Make a Porno” IMDB இணைப்பு

மார்ச் 16, 2009

Mamma Mia (2008): ஆட்டம், பாட்டம், கொண்டாட்டம்.

ABBA என்பது 1970, 80’களில் உலகைக் கலக்கிச் சென்ற ஒரு சுவீடன் நாட்டு இசைக் குழு. இப்போதும் அவர்களின் பாடல்கள் எங்காவது ஒரு மூலையிலிருந்து ஒலித்துக் கொண்டேயிருக்கும். அந்த குழுவின் பாடல்களை மையமாகக் கொண்டு எடுக்கப் பட்ட படம்தான் இது; “mamma mia” என்பது அந்தக் குழுவின் புகழ் பெற்ற பாடல்களில் ஒன்று.

உங்களிற்குத் தெரியுமோ தெரியாது, இந்தியப் படங்கள் மேலை நாட்டுத் திரயரங்களில் வெளியிடப் படும்போது musical என்ற பட்டத்தோடுதான் வரும்; படங்களில் நாங்கள் பாடல்களைத் திணிப்பதுதான் காரணம். ஆங்கிலத்திலும் musical எனப்படும் படங்கள் உண்டு. ஆனால், இங்கே musical என்றால் அதில் ஒரு எல்லையைத் தொட்டுவிடுவார்கள். படத்தின் முழுக்கதையுமே பாடல்களில்தான் போகும். அதிலும் விசேடம் என்னவென்றால் படத்தில் நடிப்பவர்கள்தான் பாடல்களையும் பாடியிருப்பார்கள். அப்படியான ஒரு படம்தான் “Mamma Mia.”

இருபது வயது Sophie’க்கு கல்யாணம். கிரீஸ் நாட்டிலிருக்கும் ஒரு தீவில் ஒரு வதிவிட விடுதியை நடத்தி வருகின்றார்கள் Sophie’யும், அவளது தாயார் Donna’வும். இருபது ஆண்டின் முன்னர், Donna’வின் ஒரு காதல் விவகாரத்தின் விளைவு Sophie. என்றாலும் தனது அப்பா யாரென்று Sophie’க்கு தெரியாது. கல்யாணத்திற்கு சில நாட்களின் முன்னதாக தாயாரின் 20 வருடத்திற்கு முந்தைய நாட்குறிப்பேடை கண்டெடுக்கும் Sophie, தனது அம்மா, ஒன்றல்ல, மூன்று பேருடன் தொடர்பு வைத்திருந்ததை அறிகின்றாள். இவர்களில் யாராவது ஒருவர்தான் தனது அப்பாவாக இருக்கவேண்டுக் எனத்தீர்மானிக்கும் Sophie, மூன்று பேருக்கும் தாயார் Donna அனுப்பியது போன்று மூன்று திருமண அழைப்பிதழ்களை அனுப்பி வைக்கின்றாள். Donna’வுடன் கடத்திய நாட்களை இன்னமும் இனிமையாக நினைவுகூரும் அந்த மூவரும், அழைப்பை ஏற்று கல்யாணவீட்டிற்கு வருகை தருகின்றார்கள். கடைசித் தருணம் வரையில் இவர்களை தாயாரிடமிருந்து ஒளிக்க நினைக்கின்றாள் Sophie; அவளிற்குத் தெரியாமல் தற்செயலாக இவர்களைச் சந்திக்கும் Donna, மகளிடமிருந்து இவர்களை மறைக்க முற்படுகின்றாள். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இந்த “அப்பாக்கள்” ஒவ்வொருவரும், Sophie தனது மகள்தான என தனித்தனியே தீர்மானிக்கின்றனர். இப்படியாக குட்டையைக் கலக்கி, பின்னர் அழகாக (தமிழ்ப் படம் போலல்லாது) தெளியவைக்கின்றது படம்.

படம் எடுத்தவுடனேயே துள்ளிசையோடு ஆரம்பிப்பது, முடியும் வரையினில் அதே வேகத்தோடும், துள்ளலோடும் போகின்றது. ABBA’வின் பாடல்களிற்கு அழகாக திரைவடிவம் கொடுத்திருக்கின்றார்கள். சிக்கலான பாத்திரங்களில் எல்லாம் நடித்து ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக ஆஸ்கார் அடுக்கிவைத்திருக்கும் Meryl Streep (அதில் ஒரு சாதனையும் வைத்திருக்கின்றார்), இந்த வயதிலும் ஆடலும் பாடலுமான் பாத்திரத்தில் கட்டறுத்துவிட்டு கலந்திருக்கின்றார். அதிலும், மகளை கல்யாண ஊர்வலத்தில் அனுப்பி வைக்கும் காட்சியில் தனது நடிப்புத்திறனையும் காட்டியிருக்கின்றார். மூன்று அப்பாக்களில் ஒருவராக வரும் Pierce Bronsnan‘க்கும் (பழைய James Bond) வித்தியாசமான பாத்திரம் — சமாளித்திருக்கின்றார். படம் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் Titanic’ஐ விட அதிக வசூல் காட்டியிருக்கின்றது! கவலையில்லாது அனைவருக் பார்த்து இரசிக்கக் கூடிய படம். பாட்டில் கதை போவது சிலருக்கு விளங்குவது கடினமாக இருக்கலாம். அப்படியெனின் subtitles’ பதிவிறக்கம் செய்து பாருங்கள்.

“Mamma Mia” IMDB இணைப்பு

மார்ச் 11, 2009

Twilight (2008): காதல், இரத்தத்தில்…

என்னவோ தெரியாது, இங்கே மேற்கத்தைய மக்களிற்கு இரத்தக்காட்டேறி (vampire) சம்பந்தப்பட்ட படங்கள் என்றால் அப்பிடியொரு நாட்டம். அப்பிடிப்பட்ட படம் எப்பிடியும் வருடத்திற்கு ஒன்றாவது வந்து விடும். அப்பிடியிருக்கையில் இரத்தக்காட்டேறியை மையமாகக் கொண்டு Stephenie Meyer எழுதிய Twilight புத்தகத்தொடர் இளைஞர்கள் மத்தியில் மிகவும் பிரபல்யமாகிவிட அதை விட்டுவைப்பார்களோ? அந்தத்தொடரின் முதலாவது பாகம்தான் இந்தப் படம்.

தாயார் மீள் திருமணம் செய்துகொண்டு, புது கணவனின் தொழில் காரணத்தால் அவருடன் வேறிடம் செல்லவேண்டியிருப்பதால், கொதிக்கின்ற Arizona மாநிலத்திலிருந்து, சொந்தத் தகப்பன் இருக்கும், எப்போதும் வானம் அழுது வடியும் Washington மாநிலத்திற்கு இடம் பெயர்கின்றாள் 17 வயது Bella Swan (Kristen Stewart.) புதுப் பாடசாலையில் இவளை இலகுவாக ஒரு மாணவர் குழாம் நண்பியாக ஏற்றுக் கொண்டாலும், இவளது கவனம் வித்தியாசமான போக்குடன், எல்லாரையும் விட்டு தனித்து இயங்கும் குழு ஒன்றின் மீது ஈர்க்கப் படுகின்றது; முக்கியமாக அதிலிருக்கும் சகமாணவன் Edward Cullen மீது (Robert Pattinson — நம்ம Harry Potter Cedric பாருங்கோ.) போதாக் குறைக்கு Edward’ஏ இவளுக்கு ஆய்வுகூட பங்காளியாகவும் அமர்த்தப் படுகின்றான். Bella இவனை நோக்கி ஈர்க்கப்பட, Edward’ஓ இவளைக் கண்டாலே அருவருப்பதுபோல தோற்றம் காட்டுகின்றான். இதனால் குழப்பமடையும் Bella அதற்கு காரணம் கேட்பதற்காக சந்தர்ப்பம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது, வாகனத் தரிப்பிடத்தில் நடக்கும் விபத்திலிருந்து Bella’வின் உயிரைக் காப்பாற்றுகின்றான் Edward; அதுவும் சும்மாயில்லை — மோத வந்த வாகனத்தை கையினால் தடுத்து நிறுத்தி. Edward பற்றிய மர்மம் இன்னமும் முற்றிப் போக, மேற்கொண்டு ஆய்வுசெய்யும் (நம்ம Googling’தான்!) Bella, Edward ஒரு இரத்தக் காட்டேறி என உய்த்தறிகின்றாள். இந்தக் கண்டுபிடிப்போடு Edward’ஐ இவள் எதிர் கொள்ள, அவனும் அதை ஏற்றுக்கொள்கின்றான். அவன் மட்டுமல்ல, அவனது முழுக் குடும்பமுமே. என்றாலும், இவர்கள் மனித இரத்தத்தை உணவாகக் கொள்வதை விடுத்து மிருக இரத்தத்தோடு மட்டும் வாழ்க்கையை ஓட்டுகின்றார்கள். இரகசியங்கள் பரிமாறப் பட, இருவர்களிற்கும் இடையில் இரும்புப் பிணைப்பாகக் காதல் பிறக்கின்றது.

அடிபாடு, துரத்தல் என்றெல்லாம் படத்தின் பின்பகுதியில் இருந்தாலும், மொத்தத்தில் உருக உருக காதல் செய்வதைத் தவிர, அங்க பெரிசா ஒரு கதையும் இல்லை. வழமையாக இரத்தக் காட்டேறி படங்கள் என்றால், பயங்கரம், ஆக்ஸன், பாலியல் என்றுதான் அமைந்திருக்கும் — என்வே இவை பொதுவாக ஆண்களிற்கான படங்களாகத்தான் அமையும். அந்த விதத்தில் Twilight மாறுபட்டது — இதை ஒரு Chick-Flick என்று சொல்லிவிடலாம்; அதாவது பெண்களிற்கு மிகவும் பிடிக்கக் கூடிய படம். அதிலும் Teenage பெண்களிற்கு.

கதைப் புத்தகங்களிலிருந்து திரைக்கு வரும் படங்களின் வழமையான சாபக்கேடு இதற்கும் உண்டு — ஆங்காங்கே சில காட்சிகள், சம்பவங்களிற்கு படத்தில் தரப்படும் விளக்கம் போதுமானதாக இல்லை என்பதாக ஒரு குறைபாடு. என்றாலும் இரண்டு விடயத்தில் படம் சிறந்து நிற்கின்றது. ஒன்று, அந்தக் காதல் சோடி — காமம் இல்லாமல், திரை முழுவதும் காதலை கனிய கனிய வடிய விடுகின்றார்கள்! மற்றது, அழகான ஒளிப்பதிவு; படத்தில் ஓடும் காதலைப் போல, கமெராவும் மென்மையாக ஓடுகின்றது. எனவே, கதையின் ஆழத்திற்கு வரும் முன்னர், படத்தின் முன்பாதியில் அலுப்புத்தட்டினாலும், பின் பாதியை அலுப்பில்லாமல் கொண்டு போயிருக்கின்றார்கள். மென்மையுள்ளம் கொண்டவர் என்றால் பார்க்கலாம், குறை சொல்ல மாட்டீர்கள்.

“Twilight” IMDB இணைப்பு

பிப்ரவரி 24, 2009

Australia (2008): அழகான ஒரு அவுஸ்ரேலியப் பயணம்.

அவுஸ்ரேலியாவின் சுற்றுலாத்துறைக்கு ஒரு விளம்பரமாகக் கருதப்பட்ட/கருதப்படும் ஒரு படம். படத்தைப் பார்ப்பவர்கள் அவுஸ்ரேலியாவின் இயற்கை அழகில் மயங்கிவிடுவார்கள் என்று சொல்லப் பட்டது. என்றாலும் எனக்கு அப்படி மயக்கம் ஒன்றும் பெரிதாக வரவில்லை. பெரும்பாலும அவுஸ்ரேலிய பாலைவனப் பரப்பிலேயே படம் சுற்றி சுற்றி ஓடுகின்றது. படத்தின் கதையைப் பார்த்தால் இரண்டு புத்தகங்களை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக படித்தது போல் அமைந்திருக்கின்றது.

படம் இரண்டாம் உலகயுத்த ஆரம்ப காலத்தில் நடைபெறுவதாக எடுக்கப் பட்டிருக்கின்றது. படத்தின் முதற் பகுதி இங்கிலாந்திலிருந்து அவுஸ்ரேலியாவுக்கு வருகின்ற Lady Sarah Ashley’ஐ (Nicole Kidman) ஒட்டிப் போகின்றது. அவுஸ்ரேலியாவில் இறைச்சிக்கான மாட்டுப் பண்ணையை இயக்கிவருகின்ற தனது கணவரின் பண நிலவரம் மோசமாகி வருகின்றது என்பதை அறியும் Sarah, அந்தப் பண்ணையை விற்றுவிட்டு இங்கிலாந்து திரும்ப கணவரை வைப்புறுத்தும் நோக்கத்தோடு அவுஸ்ரேலியா பயணமாகின்றார். இவர் அவுஸ்ரேலியாவின் ஒதுக்குப் புறமான இடத்தில் இருக்கும் பண்ணையை வந்தடைவதற்கு சற்று முதலாக இவரின் கணவர் கொலை செய்யப் படுகின்றார். சாட்சியங்கள் அந்தக் கொலைக்கு அவுஸ்ரேலிய ஆதிவாசிகளின் தலைவர்தான் காரணம் என்று காட்டினாலும், உண்மையில் அந்தக் கொலையைச் செய்தது போட்டிப் பண்ணையைச் சேர்ந்தவர்கள்தான் என்று அறிகின்றார் Sarah. நிர்வாகிக்க ஆணின் தலைமையின்றி Sarah’வின் பண்ணையை கைவிடும்படியான நிர்ப்பந்தம். ஆனால், பண்ணையை விற்பதற்கு கண்வரை வைப்புறுத்துவதற்கு அவுஸ்ரேலியா வந்த Sarah, அந்த பண்ணையை கைவிடுவதில்லை என தீர்மானிக்கின்றார். அதற்கு இரு காரணங்கள்: ஒன்று, கணவரை கொலை செய்தவர்களிடமேயே பணிந்து போகக் கூடாது என்ற ஒரு வீறாப்பு; மற்றது, பண்ணையில் வசித்து வரும் ஆதிவாசி சிறுவன் Nullah’வின் எதிர்காலத்தை பாதுகாக்கும் அவா (அப்போதைய காலத்தில் ஆதிவாசிச் சிறுவர்களை பெற்றோரிடமிருந்தும், சொந்தங்களிடமிருந்தும் பிரித்து, வலுக்கட்டாயமாக கத்தோலிக்க முகாமில் சேர்த்து விடும் பழக்கம் இருந்தது.) பண்ணையைக் காப்பாற்ற ஒரேயொரு வழி, இறைச்சிக்குத் தயாராக இருக்கும் பண்ணையின் மாட்டுகூட்டத்தை பண்ணையில் இருந்து நகரத்திற்கு ஓட்டிச்சென்று அங்கிருக்கும் இங்கிலாந்து இராணுவத்திற்கு விற்பனை செய்வது. பிரச்சனை என்னவென்றால், மாட்டுக்கூட்டமென்றால் சும்மா பத்து பதினைந்து என்று இல்லை 1,500 மாடுகள்! தவிர பண்ணையிலிருந்து நகரத்திற்கு செல்வதற்கு அவுஸ்ரேலியாவின் பாலைவனாந்தரங்களைக் கடந்து செல்ல வேண்டும். பண்ணையில் துணைக்கு ஆட்களும் போதுமானதாக இல்லை. இவ்வளவு பிரச்சனைகளின் மத்தியிலும் மனந்தளராத Sarah, மாட்டுப்பட்டி ஓட்டுவதை தொழிலாகக் கொண்ட Drover’இன் (Hugh Jackman) துணையுடன் அந்த கடும் பயணத்தில் இறங்குகின்றார். இந்தப் பயணத்தில் பல்வேறு சவால்களையும் துயரங்களையும் சந்தித்தாலும் வெற்றிகரமாக தனது முயற்சியை நிறைவேற்றுகின்றார் Sarah. தவிர அந்தப் பயணத்தின்போது அவுஸ்ரேலியாவின் மீதிலும், Drover’இன் மீதிலும் காதல் வசப்படுகின்றார். கூடவே அந்த ஆதிவாசிச் சிறுவன் Nullah’வை கிட்டத்தட்ட தத்தெடுத்துக்கொள்கின்றார். இவரது பயணத்தின் வெற்றியால் கணவரின் பண்ணை இவரின் கைக்கு வந்து விட, அவுஸ்ரேலியாவில் பல்வேறு பற்றுக்களை ஏற்படுத்திக் கொள்கின்ற Sarah அங்கேயே தங்கி விடத்தீர்மானிக்கின்றார்.

படத்தி இரண்டாம் பகுதி, Nullah’வை அதிகாரிகளின் வலையிலிந்து காப்பாற்றி தன்னோடு வைத்துக்கொள்ள Sarah எதிர் நோக்கும் சவால்கள் பற்றியது. பண்ணையை தக்க வைத்துக் கொள்ள Sarah எடுத்துக்கொண்ட முயற்சிகள் வெற்றியில் முடிந்து விட, போட்டிப் பண்ணையை சேர்ந்தவர்கள் தமது சூழ்ச்சியை Nullah’வினூடாக செயற்படுத்த தீர்மானிக்கின்றார்கள். ஒழித்து ஒழித்து வைத்திருக்கும் Sarah’விடமிருந்து Nullah’வை கடத்தி கத்தோலிக்க அதிகாரிகளின் கையில் சேர்த்து விடுகின்றார்கள் போட்டிப் பண்ணைக்காரர்கள். இதனால் Nullah அவுஸ்ரேலியாவிலிருந்து தள்ளியிருக்கும் ஒரு சிறு தீவிலிருக்கும் கத்தோலிக்கப் பள்ளியில் அனுப்பிவைக்கப் படுகின்றான். இதே சமயம், இரண்டாம் உலக யுத்தத்திற்கான ஏற்பாடுகள் அவுஸ்ரேலியாவிலும் பெருக்கெடுக்க இராணுவத்திற்கு உதவுவதற்காக பிரிந்து சென்றுவிடுகின்றார் Drover. துணையின்றி தனித்திருக்கும் Sarah’விடம், Nullah’வைக் மீண்டும் காணவேண்டும் என்றால் பண்ணையை எழுதித்தா என்று நிற்கின்றார்கள் போட்டிப் பண்ணைக்காரர்கள். Sarah அதற்கு தயாரான நிலையில் உலக யுத்ததின் முழுவிகாரமும் அவுஸ்ரேலியாவையும் தொடுகின்றது — எங்கும் ஜப்பான் நாட்டின் கொடூரக் குண்டுவீச்சு என்று காலம் மாறிவிட்ட நிலையில் Sarah, Drover, Nullah மூவரும் ஒருவரைப் பற்றி ஒருவர் அறியமுடியாமல், சேர்வதற்கான வழியும் தெரியாமல் திண்டாடுகின்றார்கள். இவர்கள் இணைகின்றார்களா இல்லையா என்பது மிகுதிக் கதை.

இருவதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் அவுஸ்ரேலியாவின் நிலைமை படம் அழகாக எடுத்துக் காட்டுகின்றது. அந்த மாட்டு மந்தையை அவரிகள் அவுஸ்ரேலியாவின் குறுக்காக ஓட்டிச்செல்லும் போது அவுஸ்ரேலியாவின் வித்தியாசமான அழகை ரசிக்கவும் வாய்ப்புக் கிடைக்கின்றது. என்றாலும் கதையை சொல்லும் விதத்தில் எங்கேயோ ஒரு குறைபாடு. படம் பெரும்பாலும் Nullah’வின் பின்னணி விமர்சனத்தோடு போகின்றது. சற்றே நகைச்சுவையுடன் செல்லும் படத்தின் முற்பகுதிக்கு அது பொருத்தமாக இருந்தாலும், உணர்ச்சிகள் கொதிக்கின்ற பின்பாகத்திற்கு அது பொருந்தவில்லை. அந்த இரு பாக-கதையமைப்பும் தேவைதானோ என்று இருக்கின்றது (படம் தமிழ்ப் படம் போல் 2.45 மணித்தியாலம் நீளம்!) Special effect’உம் (படத்தில் எக்கச் சக்கம்) தற்போதைய ஹாலிவூட் தராதரத்தில் இல்லை.

குறைகள் இருந்தாலும் அலுப்பில்லாமல் போகின்ற படம். Nicole Kidman’தான் படத்தின் மூலக்கதா பாத்திரம் என்றாலும், Hugh Jackman வரும் பாகத்தில் எல்லாம் திரையை முற்றுமுழுதாக கொள்ளை கொண்டு சென்று விடுகின்றார். அந்த பாரிய குண்டு வீச்சின் பிறகு தனது கறுப்பின நண்பரோடு உள்ளூர்த் தவறணையில் சாராயம் அருந்த முற்படு காட்சியில் நடிப்பின் உச்சத்தைத் தொடுகின்றார். பொழுது போக்கிற்காக தாராளமாகப் பார்க்கலாம்.

“Australia” IMDB இணைப்பு

பிப்ரவரி 17, 2009

Vicky Cristina Barcelona (2008): முக்கோண, நாற்கோண, ஐங்கோண காதல் கதை.

படத்தின் பெயர் உண்மையிலேயே “Vicky and Cristina in Barcelona” என்றுதான் இருந்திருக்கவேண்டும். அதுதான் படத்தின் கதையும். Vicky’யும் (Rebecca Hall) Cristina’வும் (Scarlett Johansson) ஆத்மாந்த நண்பிகள் எனினும் காதல் விடயத்தில் எதிரும் புதிருமான எண்ணப்பாடு கொண்டவர்கள் — மனதுக்குப் பிடித்த, வாழ்க்கைகு ஏற்றவன் ஒருவனோடு வாழ்வில் settle ஆவதற்குத்தான் காதல் என்பது Vicky’யின் கொள்கை; காதல் ஒரு adventure என்பது Cristina’வினது கொள்கை. நிச்சயதார்த்தம் முடிந்து இருக்கும் Vicky’யும், சமிபத்தில் (மீண்டும்) ஒரு காதல் தோல்வியைச் சந்தித்து இருக்கும் Cristina’வும் கோடைக்காலத்தில் சிலமாதங்களை கழிப்பதற்காக Barcelona’வில் (Spain) இருக்கும் Vicky’யின் உறவினர் வீட்டிற்கு வருகின்றனர். மகிழ்ச்சியாக கழிந்துகொண்டிருக்கும் நாட்களில் குழப்பத்தைக் கொண்டுவருகின்றார் அங்கே இவர்கள் சந்திக்கும் ஒரு ஓவியன் Juan (Javier Bardem.) Playboy வகையில் இருக்கும் Juan இலகுவாக Cristina’வின் மனதை கொள்ளை கொண்டுவிடுகின்றான். முதலில் Juan’ஐ வெறுக்கும் Vicky’யும் Juan’இன் மென்மையான மற்றைய முகத்தை அறிந்த பின்னர் Juan’உடன் காதல் வயப்படுகின்றார். இந்த முக்கோணக் காதலில் மேலதிக குழப்பத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு வந்து சேர்கின்றார் Juan’இன் முன்னாள் மனைவி Maria (Penelope Cruz) — விவாகரத்து எடுத்த நாட்களில் Juan’ஐ கத்தியால் குத்தமுயன்றவர்!! Cristina-Maria-Juan-Vicky-Vicky’யின் எதிர்கால கண்வன் என்று ஒரே காதல் குழப்பம். இந்த குழப்பம் எங்கே சென்று முடிகின்றது என்பது படம்.

படத்தின் நடிகர்கள் எல்லாரும் சிறப்பாகச் செய்திருந்தாலும் துணை நடிகையாக வரும் Penelope Cruz எல்லாரையும் தூக்கிச் சாப்பிட்டு விடுகின்றார். ஆங்கிலத்தில் கதைப்பதும், சடாரென ஸ்பானிய மொழிக்கு மாறி பொரிந்து தள்ளுவதுமாக முழுக்கவனத்தையும் ஈர்த்துவிடுகின்றார். இந்தப் பாத்திரத்திற்காக இவர் ஆஸ்காரிற்கு தெரிவு செய்யப்பட்டிருப்பது முற்றிலும் தகும்!

மெலிதான நகைச்சுவையுடன் மிகவும் அமைதியாக படத்தை எடுத்திருக்கின்றார் Woody Allen (எழுத்தாக்கமும் இவர்தான்.) பின்னணி இசையே இல்லை என்று சொல்லலாம். Woody Allen’ஐ கிட்டத்தட்ட தமிழ்த் திரையுலக பாலச்சந்தரோடு ஒப்பிடலாம். குழப்பமான கதாபாத்திரங்களை முன்வைத்துவிட்டு கேள்விகளோடு படத்தை முடிப்பது இவரின் வழக்கம். இந்தப்படமும் அப்படித்தான். “…and they lived happily ever after” என்பதான முடிவுக்கு சாத்தியமேயில்லை! அப்படியான ஒரு படத்திற்கு நீங்கள் தயாரென்றால் ரசித்துப் பார்க்கக் கூடிய ஒரு படம்.

“Vicky Cristina Barcelona” IMDB இணைப்பு

வேர்ட்பிரஸ்.காம் இல் வலைப்பதிவு.